K. Π. Καβάφης "Η ΠΟΛΙΣ" | Παντελής Θεοχαρίδης - Κωνσταντίνος Κάλλιας

 

K. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

«Η ΠΟΛΙΣ»

Του Κωνσταντίνου Κάλλια

Με τον Παντελή Θεοχαρίδη

  

Το σπουδαίο έργο του ποιητή Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, ενός εκ των σημαντικότερων ελλήνων ποιητών της σύγχρονης εποχής με διεθνή αναγνώριση, αποτέλεσε την έμπνευση για τον συνθέτη Κωνσταντίνο Κάλλια, ο οποίος έδωσε δύναμη με τις μελωδίες του, στα σπουδαία αυτά κείμενα του Αλεξανδρινού ποιητή.

 

 «Η ΠΟΛΙΣ» που κυκλοφορεί από την Spider Music, σε ερμηνεία του μοναδικού Παντελή Θεοχαρίδη, μαγεύει τον ακροατή και αποτελεί σημαντικό φορέα μουσικού πολιτισμού.

 

Είναι μάλιστα ο προάγγελος της ολοκληρωμένης δισκογραφικής δουλειάς, με τίτλο «ΕΙΠΕΣ ΘΑ ΠΑΓΩ Σ’ΑΛΛΗ ΓΗ», σε μελοποιημένη ποίηση του Κ.Π. Καβάφη, η οποία θα κυκλοφορήσει από την Spider Music, στα τέλη Μαΐου και στην οποία εκτός του Παντελή Θεοχαρίδη, έχουν φιλική συμμετοχή οι: Αφροδίτη Μάνου και Δανάη Καλογιάννη.

 

Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει ο Αντώνης Μποσκοίτης.

 

Πιάνο - ηλ. μπάσσο: Κωνσταντίνος Κάλλιας

Βιολί: Βίκτωρας Ζαζόπουλος

Τσέλο: Κώστας Βενετικίδης - Ανδρέας Γρυπαίος

Ντραμς: Αλέκος Σπανίδης

Ακουστική κιθάρα: Κώστας Π.Κάλλιας

Ηλεκτρική κιθάρα: Σωτήρης Νούκας-Χάρης Ιωαννίδης

 

Ενορχήστρωση: Κωνσταντίνος Κάλλιας

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αντώνης Μποσκοϊτης

Φωτογραφία: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος

Ηχοληψία – μίξη - mastering: Βαγγέλης Γεωργαντζής

Πρόσθετες ηχογραφήσεις: Underground Sound Studio Σωτήρης Νούκας - Νίκος Λογιοτατίδης, Γιάννης Δαμιανίδης

Executive Producer: Spider Music © 2017

 

H ΠΟΛΙΣ

Είπες• «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.

Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.

Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή•

κ’ είν’ η καρδιά μου -σαν νεκρός- θαμμένη.

Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμών αυτόν θα μένει.

Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω

ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,

που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς

τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς•

και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-

δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.

Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ

στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.