Σ’ ευχαριστώ που µ’ αγαπάς της Δήμητρας Νούση (Εκδόσεις Πατάκη)

Αύγουστος του 2011 στην Αθήνα. Μια συνηθισµένη γυναίκα καλείται να αναλάβει µια ασυνήθιστηδουλειά: τη διεύθυνση ενός ιδρύµατος που είναι γεµάτο πληγές, σε µια Αθήνα που περνάει µια απ’ τιςχειρότερες στιγµές της νεότερης ιστορίας της. ∆εν είναι πια µόνο οι άστεγοι και οι ναρκοµανείς πουέρχονται στην αυλή για το συσσίτιό τους, αλλά και οι «νεόπτωχοι»: άνθρωποι της µεσαίας τάξης πουέχουν χάσει τα πάντα, όχι όµως την αξιοπρέπειά τους. Ανάµεσά τους η Νίνα και η Ράινα, παιδιάπροσφύγων από το Αφγανιστάν. Γεµίζουν το γραφείο της διευθύντριας µε τις ζωγραφιές, την αγάπη καιτις ιστορίες τους. Έξω από την αυλή του συσσιτίου η Αθήνα µόλις που κρατιέται στα πόδια της. Μέσαστο ίδρυµα οι ελλείψεις και οι στερήσεις µεγαλώνουν, οι εργαζόµενοι παλεύουν µε τον χρόνο, τον καιρόκαι τις αντοχές τους. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι µια συγκλονιστική µαρτυρία, µιακατάθεση ψυχής από µια συνηθισµένη γυναίκα που βρέθηκε αντιµέτωπη µε την κατάρρευση. Αν ηΑθήνα είναι η καρδιά της Ελλάδας, τότε είναι µια καρδιά που ασθενεί βαρύτατα. Πάνω απ’ όλα, όµως, είναι µια καρδιά που τολµάει να αγαπάει ενώ όλα γύρω της καταρρέουν. «Σ’ ευχαριστώ που µ’ αγαπάς» λέει η µικρή Φάτµα στη διευθύντρια. Κάποιες φορές η αγάπη αρκεί. Για τις άλλες, οφείλουµε ναυψώνουµε το ανάστηµά µας και να φωνάζουµε για χάρη αυτών που δεν έχουν πια φωνή.

Write a comment

Comments: 0