ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ

Λύτρα του Ντέιβιντ Μαλούφ (Εκδόσεις Πατάκη)

Μετάφραση: Χίλντα Παπαδηµητρίου

Λυρική, άµεση και σπαρακτική, η αφήγηση του Μαλούφ θίγει τα τεράστια και αιώνια θέµατα του Τρωικού Πολέµου σ’ αυτό το µικρό αριστούργηµα: τον πόλεµο και τον ηρωισµό, την ύβρη και τον ανθρωπισµό, την τύχη και τη µοίρα, τους δεσµούς που συνδέουν τους στρατιώτες µεταξύ τους, τους πατέρες και τους γιους.
Τι συµβαίνει όταν ένας νεαρός πρίγκιπας πέφτει στη µάχη και ο αντίπαλός του αρπάζει το σώµα του για να το βεβηλώσει και να το ατιµάσει; Ο θάνατός του είναι το τίµηµα για την απώλεια ενός άλλου νέου πολεµιστή, αλλά πώς αποτιµάται η ατίµωση και ο πόνος ενός πατέρα; Σ’ αυτό το υποδειγµατικό και εντελώς µοναδικό µυθιστόρηµα, ο Ντέιβιντ Μαλούφ φωτίζει από µια άλλη οπτική γωνία ένα από τα µείζονα σηµεία της Ιλιάδας. Η εκδοχή του ξεκινάει τη στιγµή κατά την οποία ο Αχιλλέας, εξαγριωµένος από τον πόνο για τον θάνατο του φίλου του Πάτροκλου, σέρνει το σώµα του Έκτορα δεµένο στο άρµα του, ενώ από τα τείχη της Τροίας ο βασιλιάς Πρίαµος παρακολουθεί τη βεβήλωση του γιου του. Κάποιος τρόπος θα υπάρχει, σκέφτεται ο Πρίαµος, για να πάρει πίσω το σώµα, να αντιµετωπίσει τις ηρωικές υπερβολές µ’ έναν συµβιβασµό, τα παλιά έθιµα µε νέους τρόπους....Ντυµένος µε απλά ρούχα και ανεβασµένος σ’ ένα κάρο το οποίο σέρνει ένα µουλάρι, ένας ηλικιωµένος άνδρας ξεκινάει για το ελληνικό στρατόπεδο.

Ο David Malouf γεννήθηκε το 1934 στο Μπρίσµπεϊν της Αυστραλίας, όπου και µεγάλωσε. Σήµερα ζει στο Σύντνεϋ. Έχει γράψει µεταξύ άλλων τα βραβευµένα διεθνώς µυθιστορήµατα The Great War (Commonwealth Writers’ Prize, Αυστραλία και Prix Femina Etranger, Γαλλία) και Remembering
Babylon (υποψήφιο για το Booker, IMPAC Literary Award). Για τα Λύτρα (Ransom, 2009) τιµήθηκε µε το Criticos Prize. Το βιβλίο µεταφράζεται σε περισσότερες από 10 γλώσσες.

Καθώς Ψυχοραγώ του Ουίλλιαμ Φώκνερ (Εκδόσεις Κέδρος)

Μετάφραση: Μένης Κουμανταρέας

Ένας πατέρας και τα πέντε παιδιά του – τέσσερα αγόρια και ένα κορίτσι – μαστορεύουν το κιβούρι της πεθαμένης γυναίκας του και μητέρας τους για να το μεταφέρουν από τη μια άκρη στην άλλη της επαρχίας Γιοκναπατάουφα του Αμερικάνικου Νότου, μέσα από χίλιες περιπέτειες, κινδύνους και κωμικοτραγικά περιστατικά, όπου η βρωμιά και η απανθρωπιά που συγκλόνιζαν το Νότο δίνονται ανάγλυφα.
Το έργο αυτό ο Φώκνερ το έγραψε νέος (το 1929), δουλεύοντας νυχτοφύλακας, ανάμεσα στα
μεσάνυχτα και στις τέσσερις το πρωί, μέσα σε έξι βδομάδες. Σήμερα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.

O Oυίλλιαμ Φώκνερ γεννήθηκε στα 1897 στην Πολιτεία Mισισίπι. O πατέρας του ήταν έμπορας, ο παππούς του τραπεζίτης, ο προπάππος του θρυλική μορφή πολέμαρχου στον Αμερικανικό Νότο. O ίδιος, μέτριος ως μαθητής, ανίκανος ως στρατιώτης, καταφέρνει στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο να γίνει πιλότος στην Καναδική Αεροπορία. Μετά τον πόλεμο φοιτά για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή κι έπειτα για αρκετά χρόνια καταπιάνεται με τα πιο ετερόκλητα επαγγέλματα. Στη Νέα Ορλεάνη θα γνωριστεί με τον συγγραφέα Σέργουντ Άντερσον, που τον παρακινεί να αποφασίσει να γράψει.
Πρώτο του μυθιστόρημα: Η πληρωμή του στρατιώτη (1926). Στα 1929 παντρεύεται. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, δουλεύοντας βάρδια σε σταθμό παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, γράφει ανάμεσα στα μεσάνυχτα και στις τέσσερις το πρωί, μέσα σ’ έξι βδομάδες, το Καθώς Ψυχορραγώ. Ακολουθεί το Ιερό, το μυθιστόρημα που τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Κυριότερα έργα του: H Βουή και το Πάθος (1929), Φως τον Αύγουστο (1932), O Ακατάβλητος (1938), Αβεσαλώμ! Aβεσαλώμ! (1936), Πορεύου, Μωυσή (1942). Στα 1949 τού απονέμεται το Βραβείο Νόμπελ. Πεθαίνει στη Σαρλότβιλ της Βιρτζίνια τον Ιούλιο του 1962. Οποιεσδήποτε ανακατατάξεις και αξιολογήσεις κι αν έγιναν στο έργο του, το Καθώς Ψυχορραγώ παραμένει ένα κείμενο αναφοράς.


Ο Γάμος του Κακαράπη της Έφης Ανδρεοπούλου - Παχού (Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη)

Εικονογράφηση: Νάνσυ Παχού
(Για παιδιά άνω των 7 ετών)
 
Ο παγανός βασιλιάς Κακαράπης, άρχοντας της Ζοφερής Χώρας θα γίνει άραγε γαμπρός;
Τι παράξενος αυτός ο έρωτας του για την όμορφη χωριατοπούλα. Θα την παντρευτεί ή θα τη φάει;
Ένα παραμύθι, που μας μεταφέρει  σε άλλες εποχές και τόπους. Η μορφολογία
του σχηματίζεται από την παλιά μαγιά της Ελληνικής παράδοσης με θέμα τους "καλικάντζαρους". Ακροβατεί υπερβατικά στο χώρο της φαντασίας, δίνοντας την ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους να κερδίσουν ποικίλες γνώσεις.
Το CD που συνοδεύει το βιβλίο περιέχει θεατροποιημένο το παραμύθι και τα τραγούδια του.


Ο ιπτάμενος δίσκος του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Εικονογράφος: Βασίλης Παπατσαρούχας

Ενώ η κυρα-Κατίνα έλειπε για λίγο από την κουζίνα, μια φρυγανιά, μια καυτή πιπεριά, ένας κύβος ζάχαρης, ένας δακρυσμένος γιαρμάς, μια πατάτα που τα δάκρυά της τρέχαν βρύση και η παρέα τους παίρνουν μια κοσμοϊστορική απόφαση. Να δραπετεύσουν από την κουζίνα με έναν ιπτάμενο δίσκο και να ταξιδέψουν στο διάστημα όπου χίλια δυο θαυμαστά και αναπάντεχα τους περιμένουν!


Η σιωπή του ξερόχορτου του Σωτήρη Δημητρίου (Εκδόσεις Πατάκη)

Πρόκειται για μια πολιτεία που ζει σχεδόν στον αντίποδα της δικής μας. Η ελευθερία και η γνώση είναι δύο μεγάλοι δρόμοι της. Προσκρούει, όμως, στην εγγενή ίσως ανθρώπινη κατάσταση, στην έλλειψη ευχαριστήσεως. Έτσι ανατρέπεται, ίσως όμως αφήνει λίγους τρόπους της για άλλες πολιτείες…


Γράμμα σ΄εναν όμηρο του Αντουάν Σαιντ-Εξυπερύ (Εκδόσεις Πατάκη)

Τον Οκτώβριο του 1940 ο Σαιντ-Εξυπερύ πηγαίνει στον Ιούρα, στο Σαιντ-Αμούρ, όπου έχει καταφύγει ο Λεόν Βερτ. Αυτός του εμπιστεύεται το χειρόγραφο μιας εξιστόρησης της εξόδου, με τίτλο «Τριάντα τρεις ημέρες», που ο Σαιντ-Εξυπερύ θα το πάρει μαζί του στις Ηνωμένες Πολι τείες, έχοντας αναλάβει να γράψει έναν πρόλογο και να επιμεληθεί την έκδοσή του. Οι «Τριάντα τρεις ημέρες», ωστόσο, δε θα εκδοθούν. Ο πρόλογος, από την άλλη, έχοντας επί μακρόν ωριμάσει στο μυαλό του Σαιντ-Εξυπερύ, θα γίνει το «Γράμμα σε έναν όμηρο», που θα εκδοθεί ανεξάρτητα τον Ιούνιο του 1943. Τα συναισθήματα που έδεναν τον Σαιντ-Εξυπερύ με τον φίλο του γέννησαν ένα συμβολικό κείμενο. Ο Σαιντ-Εξυπερύ συνεχίζει να απευθύνεται σε ενικό αριθμό στον «όμηρο» φίλο του, αλλά μέσω αυτού απευθύνεται σ’ όλους τους συμπατριώτες του που έχουν μείνει στη Γαλλία. Το «Γράμμα σε έναν όμηρο» βασίζεται σε αληθινά περιστατικά της ζωής του Σαιντ-Εξυπερύ: στο πέρασμά του στην Πορτογαλία τον Δεκέμβρη του 1940, στην παραμονή του στη Σαχάρα, στις ανταποκρίσεις του από την Ισπανία κατά τον εμφύλιο, στην εγκατάστασή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το «Γράμμα σε έναν όμηρο» σημαδεύεται από την αγωνία και τις τύψεις του Σαιντ-Εξυπερύ που εγκατέλειψε τη χώρα του ενώ οι άνθρωποί του υπέφεραν κάτω από τη γερμανική κατοχή, ενώ ο φίλος του, ο Εβραίος Λεόν Βερτ, απειλούνταν. Όταν έφυγε τον Δεκέμβρη του 1940 για τις Ηνωμένες Πολιτείες, δε σκόπευε να μείνει παρά μερικές εβδομάδες, κι έμεινε δυόμισι χρόνια. Την παραμονή του στην Πορτογαλία, το 1940, τη βλέπει εκ των υστέρων σαν προανάκρουσμα, κατά κάποιον τρόπο, μιας λιποταξίας που γίνεται με κίνδυνο τον αφανισμό της προσωπικότητας. Αυτό που φοβάται πάνω απ’ όλα είναι η απώλεια των σημείων αναφοράς· των φίλων, του σπιτιού: «Θέλω να ’μαι ταξιδιώτης, αλλά όχι και πρόσφυγας». Η ερώτηση που τίθεται στο τέλος του πρώτου μέρους του κειμένου είναι η ίδια για κάθε πρόσφυγα ανεξαιρέτως: «Πώς να φτιάξεις έναν νέο εαυτό; Πώς να ξανατυλίξεις το πυκνό νήμα των αναμνήσεων;».


Εγώ σκότωσα τον καθηγητή Μάλεντερ της Μαρίας Αντωνίου (Εκδόσεις Κέδρος)

Ο Ντέρικ Μάλεντερ, καθηγητής μαθηματικών στο Μάντσεστερ, πεθαίνει ξαφνικά από κάτι πολύ κακό. Αρρώστια ή φόνος; Φόνος ή αρρώστια; Ο επιθεωρητής της Υπηρεσίας Δίωξης Εγκλήματος, Σον Μακάλεν, είναι σίγουρος ότι πρόκειται για φόνο αλλά το μόνο που καταφέρνει να ανακαλύψει είναι ότι στον καθηγητή άξιζε να πεθάνει και, μάλιστα, πολλοί ήθελαν να τον δουν νεκρό. Όμως, δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει ενοχοποιητικά στοιχεία για κανέναν από τους ύποπτους και ο εφιάλτης του επιθεωρητή, «είμαι ο μπάτσος με τον οποίο θα γελά ο δολοφόνος για την υπόλοιπη ζωή του», γίνεται πραγματικότητα όταν ο υπαρχηγός Χάξλεϊ κλείνει την υπόθεση με τη σφραγίδα «θάνατος από παθολογικά αίτια». Πώς θα ξανανοίξει ο φάκελος Μάλεντερ τρία χρόνια αργότερα; Ποιο τυχαίο γεγονός θα αποκαλύψει το στοιχείο που συνδέει το θάνατο του καθηγητή με το φονικό όπλο, που χάριν στην μοναδικότητά του οδηγεί στο δολοφόνο;

Μια ανθρωποκτονία δοσμένη μέσα από τα μάτια της Μελίνας Ζαχαρέα, μιας Ελληνίδας φοιτήτριας στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1970, μιας εποχής χωρίς κινητά τηλέφωνα, χωρίς τη μαγεία του ίντερνετ, πριν την απαγόρευση του καπνίσματος.

Μια ευρηματική και πρωτότυπη ιστορία μυστηρίου υφασμένη, με χιούμορ, με το χαρακτήρα και τα πάθη των εμπλεκόμενων, με τις αγωνίες και την απειρία μιας κοπέλας που προσπαθεί να απελευθερωθεί από τα δεσμά της οικογένειάς της, μόνη, σε μια ξένη χώρα.

 

Μια αστυνομική ιστορία γεμάτη ανατροπές, με διαφορετικό κέντρο βάρους από τις άλλες, που τσιγκλά την περιέργεια και κερδίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το τέλος.

 

Η Μαρία Αντωνίου γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου και σπούδασε Ζωολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (Imperial College of Science, Technology and Medicine). Ειδικεύτηκε στην Παρασιτολογία (Μάστερς και Διδακτορικό), στο ίδιο πανεπιστήμιο. Είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Παρασιτολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και διευθύντρια του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου. Είναι παντρεμένη με τον μαθηματικό Χρήστο Κουρουνιώτη και μητέρα δύο κοριτσιών. Τον Ιούλιο του 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο της έργο από τις εκδόσεις Κέδρος Ο Δίας, το σόι του και η τρελοπαρέα και ήδη κυκλοφορεί η δεύτερη έκδοση. Το βιβλίο αυτό βρίσκεται στους καταλόγους με τα ευπώλητα παιδικά και νεανικά βιβλία στην Ελλάδα, έχει παρουσιαστεί στην 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου στην Αθήνα και έχει εγκριθεί από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για τη βιβλιοθήκη του μαθητή και για τη βιβλιοθήκη του δασκάλου.


Υπόθεση Βάργκας του Φερνάντο Πεσσόα (Εκδόσεις Νεφέλη)

Σειρά: Κουαρέσμα, αποκρυπτογράφος.

Αστυνομικές ιστορίες

Εισαγωγή-Μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα

Κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά.

«Αυτός ο οποίος δεν είναι ικανός να σκοτώσει έναν άνθρωπο, δεν είναι επίσης ικανός να

σκοτώσει ένα κοτόπουλο. Αντιθέτως, αυτός ο οποίος είναι ικανός να σκοτώσει ένα κοτόπουλο,είναι ικανός να σκοτώσει έναν άνθρωπο· το παν είναι να του δοθούν οι εξωτερικές συνθήκες που θα κάνουν ένα συγκεκριμένο άνθρωπο ή τους άλλους ανθρώπους να φαίνονται σαν κοτόπουλα στα μάτια του – δηλαδή οι εξωτερικές συνθήκες όπου συσκοτίζεται όχι το συναίσθημα της ύπαρξης (είναι συσκοτισμένο σ’ αυτόν που μπορεί να σκοτώσει), αλλά η έννοια της ταυτότητας μιας άλλης ανθρώπινης ζωής σαν τη δική του (αυτό είναι που είναι

συσκοτισμένο σ’ αυτόν ο οποίος τελικά σκοτώνει)».

Αμπίλιο Κουαρέσμα

 

Μία από τις ελάχιστες πνευματικές τέρψεις που απομένουν σε ό,τι πνευματικό απομένει

ακόμα στην ανθρωπότητα είναι η ανάγνωση αστυνομικών μυθιστορημάτων. Ανάμεσα στο

χρυσό και περιορισμένο αριθμό ευτυχισμένων ωρών που η ζωή μ’ αφήνει να περνάω,

μετράω σαν τις καλύτερες απ’ όλες, εκείνες τις ώρες που η ανάγνωση του Κόναν Ντόυλ ή

του Άρθουρ Μόρρισον νανουρίζει τη συνείδησή μου.

Ένα από τα βιβλία αυτών των συγγραφέων, ένα τσιγάρο των 45 σεντάβος το πακέτο,

η ιδέα ενός φλιτζανιού καφέ –τριάδα αδιαίρετη που κλίνει για μένα την ευτυχία σε όλες

τις πτώσεις–, σ’ αυτό συνίσταται η ευτυχία μου. Μοιάζει λίγο για κάτι τόσο μεγάλο, είναι

αλήθεια. Είναι γιατί ένα πλάσμα με πνευματικά και αισθητικά αισθήματα δεν μπορεί να

επιθυμεί κάτι περισσότερο στο σημερινό ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Φερνάντο Πεσσόα


Η Χρονιά της Μαγικής Σκέψης της Τζόαν Ντίντιον (Εκδόσεις Κέδρος)

Μετάφραση-Επίμετρο: Ξένια Μαυρομμάτη

National Book Award 2005

 

Την προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2003, η Τζόαν Ντίντιον είδε τον άντρα της Τζον Γκρέγκορι Νταν να σωριάζεται στο πάτωμα την ώρα του δείπνου. Οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον σώσουν· η καρδιά του συζύγου της τον πρόδωσε. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ένας ευτυχισμένος γάμος σαράντα ετών έφτασε στο τέλος του, ένα τέλος βίαιο, άδοξο, αναπάντεχο.

Η Τζόαν Ντίντιον, μία από τις πιο εμβληματικές φωνές της σύγχρονης αμερικανικής λογοτεχνίας, αφηγείται την προσωπική, όσο και πανανθρώπινη εμπειρία της, επιστρέφοντας παράλληλα στις χαρές και στις απογοητεύσεις του πολύχρονου γάμου της, προσφέροντάς μας ένα εκπληκτικό βιβλίο συνταρακτικής ειλικρίνειας, το οποίο οι New York Times επαίνεσαν ως «ένα ανεξίτηλο πορτρέτο της απώλειας». Η Χρονιά της Μαγικής Σκέψης είναι ένας ύμνος στην ανθρώπινη δύναμη και στη θέληση για ζωή.

 «Το βιβλίο μιλά για το πώς κάποιος μαζεύει τα κομμάτια του και συνεχίζει· είναι παράλληλα φόρος τιμής σε έναν εκπληκτικό γάμο».

The New Yorker

 «Συγκλονιστικό. […] Ένα βιβλίο ζωντανό, οξυδερκές, που αξίζει να το θυμάται κανείς. […] Μια ακριβής, ειλικρινής και διεισδυτική εξιστόρηση προσωπικής φρίκης και θρήνου… η οποία μερικές φορές γίνεται και αρκετά διασκεδαστική επειδή τολμά να πει την αλήθεια».

Ρόμπερτ Πίνσκι, The New York Times Book Review

 

Η Τζόαν Ντίντιον γεννήθηκε στην Καλιφόρνια και ζει στη Νέα Υόρκη. Έχει γράψει πέντε μυθιστορήματα και οκτώ βιβλία δοκιμιακού ή δημοσιογραφικού περιεχομένου.

Έργα της: Where I Was From, Political Fictions, The Last Thing He Wanted, After Henry, Miami, Democracy, Salvador, The White Album, A Book of Common Prayer, Play It as It Lays, Slouching Towards Bethlehem, Run River.

Το 2005 τιμήθηκε με το National Book Award στην κατηγορία Non Fiction για το βιβλίο Η χρονιά της μαγικής σκέψης.


Η γυναίκα με το νούμερο 13 του Χοσέ Κάρλος Σομόθα (Εκδόσεις Πατάκη)

Μετάφραση: Χριστίνα Θεοδωροπούλου
Όταν η ποίηση, προορισμένη να αντανακλά όλες τις ομορφιές του κόσμου, γίνεται το πιο λεπτό εργαλείο καταστροφής... Ο Σαλομόν Ρούλφο, άνεργος καθηγητής λογοτεχνίας και μεγάλος λάτρης της ποίησης, βασανίζεται κάθε νύχτα από έναν ανησυχητικό και τρομακτικό εφιάλτη. Στα όνειρά του βλέπει ένα άγνωστο σπίτι, ξένα πρόσωπα και μια τριπλή αιματηρή δολοφονία, όπου μια γυναίκα τού ζητά απεγνωσμένα να τηνβοηθήσει. Ο Σαλομόν τότε καταφεύγει σ’ έναν γιατρό, τον δόκτορα Μπαγεστέρος, που θα τον βοηθήσει να διαλευκάνει το μυστήριο των ονείρων και θα τον συνοδεύσει σε μια περιπέτεια που στην εξέλιξή της θα αποδειχθεί πολύ πιο τρομερή από οποιαδήποτε φαντασία: η σκηνή του εγκλήματος είναι πραγματική και η γυναίκα που εκλιπαρεί για βοήθεια έχει δολοφονηθεί στην πραγματικότητα. Με τη συμπαράσταση μιας γυναίκας με αινιγματικό παρελθόν, του γιατρού και ενός τέως πανεπιστημιακού καθηγητή, ο Σαλομόν θα εισχωρήσει σ’έναν κόσμο όπου οι λέξεις και η ποίηση είναι ένα όπλο με μεγάλη δύναμη. Σ’ αυτό τον κόσμο, ενοικούν οι δώδεκα γυναίκες που διαφεντεύουν το πεπρωμένο μας μέσα από τις σκιές σαν μάγισσες… ή μήπως είναι στην
πραγματικότητα δεκατρείς; Στη «Γυναίκα με το νούμερο 13» ο Σομόθα εξυφαίνει με δεξιοτεχνία μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου, η οποία προκαλεί τη σκέψη και τη φαντασία του αναγνώστη σε κάθε βήμα.
Ο Χοσέ Κάρλος Σομόθα γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας το 1959, πολύ σύντομα όμως βρέθηκε στην Ισπανία.
Έχει γράψει πολλά μυθιστορήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, καθώς και διηγήματα, θεατρικά έργα και ένα ραδιοφωνικό σενάριο. Θεωρείται ένας από τους ανανεωτές του ισπανόφωνου μυθιστορήματος μυστηρίου. Ζει στη Μαδρίτη με τη σύζυγό του και τα δυο τους παιδιά.

Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματά του «Η Κλάρα στο μισοσκόταδο» (Βραβείο Fernando Lara 2001, International Hammet Prize 2002, Εκδ. Πατάκη 2005) και «Η θεωρία των χορδών» (ZigZag, 2006, Εκδ. Πατάκη 2008). www.josecarlossomoza.com


Μαλντορορ του Λωτρεαμόν (Εκδόσεις Νεφέλη)

Ένα από τα πιο συνταρακτικά κείμενα της σύγχρονης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, που πυροδότησε ανατρεπτικά ρεύματα όπως ο Υπερρεαλισμός αλλά και συνεχίζει να εμπνέει σημερινούς δημιουργούς, όπως, λόγου χάρη, τον αμερικανό Τζων Άσμπερρυ. Ιδιότυπο ποιητικό μυθιστόρημα, γεμάτο με εικόνες που τροφοδότησαν τη ζωγραφική του Μαξ Ερνστ και του Νταλί, με κεντρικό ήρωα τον απάνθρωπο Μαλντορόρ που παρόλη τη στυγνότητά του κατά βάθος αναζητά μάταια την αληθινή αγάπη και τρυφερότητα. Ο συγγραφέας του, Κόμης ντε Λωτρεαμόν, ψευδώνυμο του Ιζιντόρ Ντυκάς, ένας νέος που χάθηκε νωρίς, με υποτυπώδη βιογραφία, κατόρθωσε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα να συλλάβει τον σύγχρονο κόσμο και ψυχισμό και να μας κληροδοτήσει ένα έργο αποτρόπαιο αλλά ιδιοφυές. Μεταφρασμένο ελληνικά και στο παρελθόν (1980), παρουσιάζεται φέτος στη Νεφέλη από τον Στρατή Πασχάλη, σε μια νέα μετάφραση που βασίζεται στην ακρίβεια και την απόδοση της ρητορικής ψυχρότητας του κειμένου.
Ο Λωτρεαμόν, μιλώντας αποτρόπαια συγκάλυψε τη βαθιά ανθρωπιά μιας ύπαρξης που διψά για ουσιαστική αγάπη, πέρα από το συμφέρον και την ιδιοτέλεια. Μιλώντας εγκεφαλικά και παράφορα, άνοιξε δρόμους στη λογοτεχνία που ακόμα και τα πιο πρωτοπόρα κινήματα δεν τους έχουν εξαντλήσει. Η τέχνη, μετά απ’ αυτόν, δεν μπορεί πια ποτέ να εφησυχάζει.

Χρονικό του μοναστηριού του Ζοζέ Σαραμάγκου (Εκδόσεις Καστανιώτη)

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας βασιλιάς που έταξε να χτίσει ένα τεράστιο μοναστήρι σε μια μικρή κωμόπολη αν ο Θεός τού έδινε διάδοχο. Ήταν μια φορά κι έναν καιρό 50.000 εργάτες που εξαναγκάστηκαν να το χτίσουν. Ήταν ακόμα ένας κουλός στρατιώτης που αγάπησε μια γυναίκα η οποία έβλεπε αυτό που δεν μπορούσε να δει κανείς. Ήταν κι ένας ιερέας-εφευρέτης που ήθελε να πετάξει, αλλά πέθανε τρελός. Ήταν μια φορά κι έναν καιρό η Ιερά Εξέταση. Κι ήταν μια φορά κι έναν καιρό, στην Πορτογαλία του 18ου αιώνα...

Το Χρονικό του μοναστηριού θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του Πορτογάλου νομπελίστα και επανεκδίδεται στα ελληνικά σε νέα μετάφραση, σύμφωνα με την επιθυμία του συγγραφέα.

Γιος κι εγγονός ακτημόνων αγροτών, ο Ζοζέ Σαραμάγκου γεννήθηκε στο χωριό Αζινιάγκα, στην επαρχία Ριμπατέζου, στις 16 Νοεμβρίου του 1922. Παρακολούθησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (γενική και τεχνική), την οποία όμως, για οικονομικούς λόγους, δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Η πρώτη του δουλειά ήταν σιδηρουργός, ενώ κατόπιν άσκησε διάφορα επαγγέλματα: σχεδιαστής, υπάλληλος υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, μεταφραστής, εκδότης, συγγραφέας, δημοσιογράφος. Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, ένα μυθιστόρημα (Γη της αμαρτίας), το 1947, ενώ ακολούθησε μεγάλο διάστημα χωρίς άλλες δημοσιεύσεις, ως το 1966. Εργάστηκε για δώδεκα χρόνια σε εκδοτικό οίκο, στη λογοτεχνική διεύθυνση και τη διεύθυνση παραγωγής. Το 1972 και 1973 συμμετείχε στη σύνταξη της εφημερίδας Diário de Lisboa, όπου υπήρξε πολιτικός σχολιαστής, ενώ ταυτόχρονα συντόνιζε για ένα χρόνο το πολιτιστικό ένθετο της ίδιας εφημερίδας. Έλαβε μέρος στην πρώτη διεύθυνση της Πορτογαλικής Ένωσης Συγγραφέων και υπήρξε πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης της Πορτογαλικής Κοινωνίας Συγγραφέων την περίοδο 1987-1994. Από το Φεβρουάριο του 1993, εκνευρισμένος με την Εκκλησία της Πορτογαλίας, εγκατέλειψε την πατρίδα του και αποφάσισε να ζει στο νησί Λανθαρότε, του αρχιπελάγους των Καναρίων, στην Ισπανία. Το 1998 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Πέθανε το 2010.
Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιο, Ιστορία της Πολιορκίας της Λισαβόνας, Η πέτρινη σχεδία, Περί τυφλότητος, Όλα τα ονόματα, Η σπηλιά, Ο άνθρωπος αντίγραφο, Περί φωτίσεως, Περί θανάτου, Η ιστορία της άγνωστης νήσου, Κάιν, το παιδικό παραμύθι Το μεγαλύτερο λουλούδι του κόσμου, το αυτοβιογραφικό Μικρές αναμνήσεις, το αφήγημα Το ταξίδι του ελέφαντα και δύο συλλογές με κείμενα που γράφτηκαν για το blog του, Το τετράδιο και Το τελευταίο τετράδιο, όλα σε μετάφραση της Αθηνάς Ψυλλιά.

Ενα κάποιο τέλος του Τζούλιαν Μπαρνς (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Μετάφραση: Θωμάς Σκάσσης

 Τέσσερις φίλοι: ο Κόλιν, ο Άλεξ, ο Τόνι και ο Έιντριαν, στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Σεξουαλικά καταπιεσμένοι, παθιασμένοι με τα βιβλία και τις ιδέες, περνούν την ερωτικά άνυδρη, άχαρη εφηβεία τους ανταλλάσσοντας αστεία, κάνοντας πλάκες, παραβγαίνοντας σε εξυπνακισμούς. Ο Έιντριαν ωστόσο διαφέρει: είναι ίσως λίγο πιο σοβαρός, πιο ώριμος από τους άλλους. Όταν η ζωή του θα πάρει την τραγική, τελική της στροφή, οι φίλοι θα σκορπίσουν, θα συνεχίσουν και θα προσπαθήσουν να ξεχάσουν.

Όμως το παρελθόν συχνά επιστρέφει, ζητώντας εξηγήσεις από το παρόν. Ο Τόνι, εξηντάρης πια, απολαμβάνει ήρεμα τις μικροχαρές της μοναχικής του καθημερινότητας, όταν ξαφνικά το αναπάντεχο κληροδότημα από ένα λησμονημένο πρόσωπο ανατρέπει τα πάντα. Προσπαθώντας να εξηγήσει το «γιατί» αυτής της διαθήκης, ο Τόνι έρχεται αντιμέτωπος με συνταρακτικές αλήθειες για τον ίδιο και για το παρελθόν του.

 Ένα ακριβές, διεισδυτικό, αριστοτεχνικά γραμμένο μυθιστόρημα για τις ατέλειες και τις σκοτεινές κόγχες της μνήμης, για τις αυταπάτες μας, για τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία, από έναν σπουδαίο συγγραφέα στο αποκορύφωμα της ωριμότητάς του.

Οι απόκληροι του Στιβ Σεμ-Σάντμπεργκ (Εκδόσεις Πατάκη)

Μετάφραση: Γρηγόρης Ν. Κονδύλης
Το 1940 οι Ναζί ίδρυσαν στην πολωνική πόλη Γουντζ αυτό που στη συνέχεια θα γινόταν το δεύτερο μεγαλύτερο
εβραϊκό γκέτο. Οι «Απόκληροι» είναι η ιστορία του διορισμένου από τους Γερμανούς Εβραίου διοικητή
Μορντεχάι Χάιμ Ρουμκόφσκι και του σκοτεινού και εξαιρετικά αμφίσημου ρόλου του στο Ολοκαύτωμα των
Πολωνοεβραίων. Είναι ένα μυθιστόρημα για τη ζωή στην αποκλεισμένη πόλη, για την εξοντωτική
καταναγκαστική εργασία, τη λιμοκτονία και τις μάταιες απόπειρες φυγής, είναι όμως, κυρίως, ένα μυθιστόρημα
για τη δίψα για ζωή και χαρά και για την τέχνη της επιβίωσης. Έχοντας ως σημαντικότατη πηγή το Χρονικό του
γκέτο, ένα καταιγιστικό αρχείο τριών χιλιάδων σελίδων, ο Σεμ-Σάντμπεργκ προσφέρει μια πλούσια και άνευ
προηγουμένου, σε διεθνές επίπεδο, γνώση για την πραγματικότητα του Ολοκαυτώματος, σ’ ένα βιβλίο όπου η
δύναμη του λογοτέχνη αξιοποιεί με τον πιο επιτυχή τρόπο ένα ασύλληπτης δύναμης υλικό για να αφηγηθεί πέντε
χρόνια βαρβαρότητας αναδεικνύοντας όλες τις αποχρώσεις της ζωής.
Ο Στιβ Σεμ-Σάντμπεργκ, ένας από τους σημαντικότερους Σουηδούς συγγραφείς σήμερα, γεννήθηκε το 1958 και
κατοικεί στη Στοκχόλμη και τη Βιέννη. Για τους «Απόκληρους», μυθιστόρημα που μεταφράζεται με μεγάλη επιτυχία
σε 30 γλώσσες, απέσπασε το βραβείο August Strindberg, το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Σουηδίας.


Κωδικός Αταλάντη της Κλαίρης Ν. Αγγελίδου (Εκδόσεις Διόπτρα)

Ένα νέο κορίτσι στην Κύπρο ζει και μεγαλώνει κάτω από το καθεστώς της Αγγλικής Κατοχής. Η ορμή της νιότης και η επαναστατική της φύση την οδηγούν στην Aντίσταση και τον απελευθερωτικό αγώνα. Το κωδικό της όνομα είναι Αταλάντη μιας και είναι ταχύτατη κι αέρινη. Το έργο της είναι η μεταφορά των μηνυμάτων των αγωνιστών για το συντονισμό του αγώνα.

Η ζωή όμως δεν είναι μόνο αγώνας και η Αταλάντη εκτός από αγωνίστρια γίνεται φοιτήτρια, σύζυγος, μητέρα και επαγγελματίας. Ποτέ όμως δεν σταματά να προσφέρει κοινωνικά και να νοιάζεται για την πατρίδα της και το μέλλον. Οι φόβοι, οι ελπίδες, ο έρωτας και οι φιλίες που γεννάει η ζωή και ειδικά οι συνθήκες στις οποίες ζει η Αταλάντη περιγράφονται με λυρισμό, ευθύτητα και πάθος.

Η συγγραφέας αντλεί από την άσβεστη μνήμη μιας επικίνδυνης αλλά και ενδιαφέρουσας ιστορικής στιγμής για να μας θυμίσει αλλά και να μας συγκινήσει.


Ο Θάνος κι ο Μικρούτσικος του Οδυσσέα Ιωάννου (Εκδόσεις Πατάκη)

Από την Πάτρα του 1947 μέχρι την Ελλάδα του Μνημονίου, ο Θάνος Μικρούτσικος μιλάει για τη ζωή του, το τραγούδι, την πολιτική. Σημάδια που «κέρδισε» από τον χρόνο και σημάδια που ο ίδιος έβαλε στον χάρτη του νεοελληνικού πολιτισμού. Γεγονότα, σκέψεις, συναισθήματα μιας συναρπαστικής διαδρομής. Παρεμβάλλονται κείμενα του Οδυσσέα Ιωάννου, ματιές και σκέψεις επάνω στις αφηγήσεις του συνθέτη.

 

Την ιδέα για αυτό το βιβλίο τη συζητήσαμε πρώτη φορά με τον Θάνο το 2006. Ξεκινήσαμε το 2007 και το ολοκληρώσαμε το 2011. Και τώρα πρέπει να γράψω τον πρόλογο. Που να λέει τι; Γιατί το γράψαμε; Δεν ξέρω ακριβώς. Φαντάζομαι επειδή το είχαμε ανάγκη και οι δύο. Ο Θάνος, περνώντας τη στροφή των εξήντα και έχοντας «πλήρη διαύγεια», ήθελε να μιλήσει, κυρίως να θυμηθεί, και να ταξιδέψει. Εγώ το χρωστούσα στον εαυτό μου· και στην παρέα των παιδικών μου χρόνων που πρωτοανακαλύπταμε τη μουσική του από ένα κασετόφωνο στα σκαλάκια του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αχαρνών. Μπήκα κι εγώ σ’ ένα υπέροχο ταξίδι. Κάθε του αφήγηση και μία άσκηση για το σπίτι. Διάβασα περισσότερα για το δωδεκάφθογγο του Σένμπεργκ, άκουσα το «Πελέας και Μελισσάνθη» του Ντεμπισύ, ξαναδιάβασα τους «Χτίστες» του Χειμωνά, «επισκέφθηκα» τις ομορφότερες πόλεις της Ευρώπης, «περπάτησα» μαζί του τα λίγα μέτρα που χώριζαν τα καμαρίνια από τη σκηνή στη θρυλική συναυλία στον Πανιώνιο και βέβαια πέρασα ξανά από όλους τους δίσκους του, γράφοντας μέχρι το πρωί. Δεν έχω ξαναγράψει τέτοιο βιβλίο. Οι βιογραφίες αλλά και οι καταγραφές αυτοβιογραφιών είναι ένας ιδιαίτερος και δύσκολος τομέας. Ξαφνικά βρέθηκα να παλεύω με το «τέρας», με όλες τις δυσκολίες που συναντά ένας πρωτάρης σε παρόμοιο εγχείρημα. Εκείνα που με δυσκόλεψαν περισσότερο είναι η θηριώδης μνήμη του Θάνου και

οι τέσσερις «ζωές» του που τρέχουν αντιστικτικά και εσύ πρέπει να τις κάνεις μία, ενιαία:

προσωπική ζωή – ελληνικό τραγούδι – «κλασική» μουσική – πολιτική δραστηριοποίηση.

 

Από τον πρόλογο του Οδυσσέα Ιωάννου


Η ώρα του Διαβόλου του Φερνάντο Πεσσόα (Εκδόσεις Νεφέλη)

Μετάφραση-Επίμετρο: Μαρία Παπαδήμα
Σχέδια: Paolo Ghezzi
Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει και σε ειδική έκδοση, σε φάκελο με κάρτες (όπως πέρυσι η αντίστοιχη έκδοση του ΟΔΟΙΠΟΡΟΥ).  
«Από την αρχή του κόσμου με υβρίζουν και με συκοφαντούν. […] Αλλά εγώ δεν είμαι αυτός που 
νομίζουν. Οι Εκκλησίες με μισούν. Οι πιστοί τρέμουν στο όνομά μου. Αλλά, είτε το θέλουν είτε 
όχι, έχω ένα ρόλο στον κόσμο. Δεν είμαι ούτε ο εξεγερμένος εναντίον του Θεού ούτε το πνεύμα 
που αρνείται. Είμαι ο Θεός της Φαντασίας, απολωλώς γιατί δεν δημιουργώ».
Αν στην πορτογαλική παράδοση η ώρα του Διαβόλου σημαίνει την τρομερή εκείνη ώρα 
που ο Διάβολος σφραγίζει με τη δυσοίωνη παρουσία του τη μοίρα των ανθρώπων, για 
τον Φερνάντο Πεσσόα η εμφάνιση αυτή ουδόλως έχει μοιραία έκβαση, όλως αντιθέ
τως, η αιφνίδια εισβολή του στην καθημερινότητα μιας συνηθισμένης γυναίκας δεν επι
βουλεύεται τη ζωή της, αλλά επιδαψιλεύει τη γνώση και προοιωνίζεται το ευτυχές συμβάν 
της γέννησης ενός ποιητή.
Στον παραληρηματικό αυτό μονόλογό του ο Διάβολος κατ’ επίφαση μόνο συνομιλεί 
με τη Μαρία, οι συνομιλητές του είναι στην πραγματικότητα οι ίδιοι οι ποιητές. Τους μι
μείται άραγε διαβολικά ή μήπως αυτός είναι ο εμπνευστής όλων τους, ο Ποιητής; Στη σα
γηνευτική του φωνή αναγνωρίζουμε διαδοχικά τη χροιά άλλων γνώριμων φωνών, διότι αν 
ο Πεσσόα πολλαπλασιάστηκε διά της ετερωνυμίας, ο Διάβολος χωρίς να καταργεί τη 
μοναδικότητα του κάθε ετερώνυμου ποιητή, επαναφέρει κατά κάποιον τρόπο τη μυστι
κή Ενότητά τους.

Η ανάσα στο σβέρκο της Νόρα Πυλόρωφ-Προκοπίου (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Ανάμεσα στους Έλληνες εθελοντές που πολέμησαν στον Ισπανικό Εμφύλιο είναι και ο Αρίστος, ο πατέρας της Λόης, ο ήρωας των μαχών, ο ομορφάντρας που λαβώνει τις καρδιές των γυναικών. Τι κληροδοτεί όμως στα παιδιά του; Πόσο τα σημαδεύει; Και θα καταφέρει ποτέ η Λόη να ξεφύγει από το τέλμα όπου τη βούλιαξαν τα μικρά και μεγάλα οικογενειακά κρίματα;
Αυτοεξόριστη από κάθε μορφή αγάπης, προδίδει τον άντρα της, νομίζοντας ότι έτσι ορίζει τον εαυτό της όπως αυτή θέλει και ότι δε θα αναγκαστεί και η ίδια, όπως η μητέρα της, να υποπέσει στο θανάσιμο αμάρτημα του έρωτα. Σημαδεμένη από πάθη και λάθη, δέσμια του παρελθόντος των γονιών της, θα παλέψει για να φτιάξει έναν καινούργιο εαυτό. Μόνο που ο έρωτας της κόβει το δρόμο, κι εκεί αρχίζει η τρέλα και η παραφορά. Τι τίμημα πρέπει να πληρώσει και ποιο είναι το μετρικό της δικής της ευθύνης για τη δραματική κατάληξη;
Ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, όπου η μοίρα των ηρώων διαμορφώνεται, παραβιάζεται και ισοπεδώνεται από τον έρωτα και από τη Μεγάλη Ιστορία, αυτή που κατευθύνει και κινεί τους ανθρώπους σαν άβουλα όντα σε ένα παράλογο θεατρικό έργο.

Η ΝΟΡΑ ΠΥΛΟΡΩΦ-ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Διερμηνέων-Μεταφραστών του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά και οικονομία. Εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Goethe, κυρίως σε τάξεις ανώτατης βαθμίδας. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη διδασκαλία της μετάφρασης. Έχει μεταφράσει από τα γερμανικά δύο μυθιστορήματα, μία ποιητική συλλογή, μία ανθολογία Γερμανών ποιητών και έναν τόμο διηγημάτων. Υπήρξε βασική μεταφράστρια του λογοτεχνικού περιοδικού Ausblicke (1970-1979). Επίσης, συνεργάζεται με το λογοτεχνικό περιοδικό Εντευκτήριο. Το 2004 εκδόθηκε μια συλλογή διηγημάτων της με τίτλο ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ ΘΑΜΠΟΙ - ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ (Εκδόσεις ΙΑΝΟΣ) και το 2008 το μυθιστόρημα ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΟ ΑΛΦΑ (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα).
Περισσότερες πληροφορίες για τη συγγραφέα μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.psichogios.gr/site/Authors/show?aid=704.


Ο ερωτευμένος Ελύτης του Φίλιππου Φιλίππου (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Κέρκυρα, 1937, δικτατορικό καθεστώς Μεταξά. Από τον Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο ο Οδυσσέας Ελύτης φοιτά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, «απομονωμένος επάνω στο Φρούριο», σύμφωνα με τον ίδιο. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας συγγραφέας πηγαίνει στο Νησί των Φαιάκων για να μάθει πώς διήγε τόσους μήνες εκεί ο ποιητής, συνυπηρετώντας με τον Κύπριο φίλο του Ευάγγελο Λουίζο. Mε ποιους συναντήθηκε, εκτός από τον Λόρενς Ντάρελ, το γιατρό Θεόδωρο Στεφανίδη και μερικούς ντόπιους λογοτέχνες; Πώς περνούσε τις ελεύθερες ώρες του; Ποια ήταν η σχέση του με ορισμένες νεαρές αριστοκράτισσες; Ακόμη, τι κρύβεται πίσω από το ποίημά του «Ελένη»;

Ο ερωτευμένος Ελύτης είναι ένα μυθιστόρημα για τον νεαρό έφεδρο αξιωματικό με τα ποιητικά οράματα και ταυτόχρονα μια σπουδή για τον άνθρωπο Ελύτη. Σε αυτό γίνεται λόγος για την πολιτική πλευρά του, μα και την ερωτική. Διότι είναι ερωτικός ποιητής· ολόκληρο το σώμα της ποίησής του είναι ερωτικό. Ο έρωτας διαποτίζει και το Άξιον Εστί, ίσως το ωραιότερο ποίημα που έχει γραφτεί στην ελληνική γλώσσα. Ο ίδιος σε μια συνέντευξη παραδέχεται την ηδονοθηρία του: «Ήμουν δοσμένος “εις τες ηδονές”, που λέει κι ο Καβάφης».

Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ γεννήθηκε στην Κέρκυρα το Δεκέμβριο του 1948. Από το 1968 ως το 1982, με μικρά ή μεγάλα διαλείμματα, ταξίδεψε ως μηχανικός σε ποντοπόρα πλοία. Έχει εκδώσει μαρτυρίες, μελέτες, βιογραφίες και μυθιστορήματα. Τα βιβλία του Οι εραστές της θάλασσας ή Το βιβλίο του άγνωστου ναύτη και Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας σχετίζονται με τη ζωή των ανθρώπων της θάλασσας. Δύο από τα μυθιστορήματά του, Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη και Ο θάνατος του Ζορμπά, έχουν ως κεντρικούς ήρωες πραγματικά πρόσωπα. Διηγήματά του, δοκίμια, βιβλιοκριτικές, βιβλιοπαρουσιάσεις και άρθρα για διεθνή θέματα έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ζει στην Αθήνα.
Περισσότερες πληροφορίες για το συγγραφέα μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.psichogios.gr/site/Authors/show?aid=703.


Το τανγκό των Χριστουγέννων του Γιάννη Ξανθούλη (Εκδόσεις Καστανιώτη)

Ένα τανγκό για τα Χριστούγεννα γίνεται αφορμή να ανατραπεί ο «αμφίσημος» – έτσι κι αλλιώς– αισθηματικός κόσμος του Στρατοπέδου Βάτη στον Έβρο. Ένα τανγκό που ξεδιπλώνει ρυθμικά σχέσεις και απελπισίες μέσα από ξεκαρδιστικά δραματικές συγκυρίες. Καταγραφέας όλων αυτών ο Λάζαρος Λαζάρου, που γίνεται μάρτυρας ερώτων, θανάτων και εορταστικών πανικών. Έτσι τα Χριστούγεννα του 1970 θα καταχωρηθούν στη μνήμη του σαν σκοτεινός αισθησιακός εφιάλτης, που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή με ένα αθεράπευτα ρυθμικό τανγκό.

O Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε στην Aλεξανδρούπολη, στον Έβρο, το 1947 από γονείς πρόσφυγες από την Aνατολική Θράκη. Aπό τις Eκδόσεις Kαστανιώτη κυκλοφορούν τα βιβλία του: O μεγάλος θανατικός (1981), Oικογένεια Mπες-Bγες (1982), Tο καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα (1984), O Σόουμαν δε θά ’ρθει απόψε (1985), Tο πεθαμένο λικέρ (1987), O χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας (1989), Tο ροζ που δεν ξέχασα (1991), H εποχή των καφέδων (1992), H Δευτέρα των αθώων (1994), Tο τρένο με τις φράουλες (1996), ...ύστερα, ήρθαν οι μέλισσες (1998), O Tούρκος στον κήπο (2001), Το τανγκό των Χριστουγέννων (2003) και πέντε θεατρικά για παιδιά.

Mεταφράστηκε στα γαλλικά, ολλανδικά, ισπανικά, αγγλικά και ιαπωνικά.

Zει στην Aθήνα και είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Hμερησίων Eφημερίδων Aθηνών.


Ηλιακή Καταιγίδα της Asa Larsson (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Βόρεια Σουηδία: Το χιόνι χορεύει με το Βόρειο Σέλας στον νυχτερινό ουρανό. Ένας άντρας κείτεται άγρια δολοφονημένος σε μια εκκλησία. Είναι ο χαρισματικός ιεροκήρυκας Βίκτορ Στράντγκορντ. Τη σκοτεινή υπόθεση αναλαμβάνει να διαλευκάνει η ετοιμόγεννη αστυνομικός Άννα-Μαρία Μέλα. Στην έρευνά της θα εμπλακεί και η Ρεμπέκα Μάρτινσον, δικηγόρος με έδρα τη Στοκχόλμη, φίλη του νεκρού από παλιά, η οποία με αφορμή τα γεγονότα επιστρέφει στη γενέτειρά της, την κωμόπολη Κίρουνα.

Σκοτεινά μυστικά αναδύονται από το παρελθόν και οι ήρωες της ιστορίας, παγιδευμένοι σε μια σατανική πλεκτάνη, θα αναγκαστούν να αντιμετωπίσουν έναν δολοφόνο με απρόβλεπτα και αξεδιάλυτα κίνητρα.

 

Η Asa Larsson (Όσα Λάρσον) γεννήθηκε το 1966. Από το 1980 έως το 1989 έζησε στην Κίρουνα, μια κωμόπολη κοντά σ’ ένα παλιό ορυχείο στον μακρινό βορρά της Σουηδίας. Μετά τις σπουδές της στην Ουψάλα, η Λάρσον εργάστηκε ως δικηγόρος όπως και η ηρωίδα της η Ρεμπέκα. Όταν ήταν σε άδεια μητρότητας, έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα Ηλιακή καταιγίδα, το οποίο έλαβε διακρίσεις (Βραβείο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα αστυνομικού μυθιστορήματος στη Σουηδία), έγινε διεθνές μπεστ σέλερ και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο. Στην ίδια σειρά, με πρωταγωνίστρια τη Ρεμπέκα Μάρτινσον, κυκλοφόρησαν τρεις ακόμα τίτλοι. Τα βιβλία της σειράς έχουν πουλήσει στη Σουηδία περισσότερα από 1.000.000 αντίτυπα, ενώ εκδίδονται σε είκοσι χώρες σε όλο τον κόσμο. Περισσότερα για τη συγγραφέα και τα βιβλία της θα βρείτε στους δικτυακούς τόπους

www.asa-larsson.de / www.metaixmio.gr


Σκοτεινές Επιγραφές του Αλέξη Πανσέληνου (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Το χρονικό της απώλειας σαν μια ανοιχτή ερωτική επιστολή.

Μια μυστήρια επιγραφή στο κέντρο της πόλης, βαμμένη άτσαλα πάνω σε έναν τοίχο.

Μια επιγραφή που σίγουρα θέλει ερμηνεία. Μαρτυρά άραγε κάτι για την πόλη ή για τον ήρωα του βιβλίου που έτυχε να την προσέξει και κρέμασε σ’ αυτή την ελπίδα για να φωτίσει τα σκοτεινά μυστήρια της ζωής του;

Ένας κόσμος σε παράκρουση: μια νεολαία οπλισμένη με σπρέι, μια άλλη με ρόπαλα· ένας Αγιορείτης και ένα Ανθυπασπιστής, ένας ταξιδιωτικός πράκτορας, μια νοσοκόμα κι ένα μοντέλο· δυο παλιοί φίλοι που μισούνται, μια απρόθυμη χήρα και ένας οδηγός ασθενοφόρου συμπλέκονται και σέρνουν τον χορό γύρω από τους εφιάλτες του ερασιτέχνη ζωγράφου που ψάχνει μέσα από το νόημα της επιγραφής να ανακτήσει τη χαμένη του αγάπη.

 

Ο Αλέξης Πανσέληνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και δικηγόρησε ως το 1997. Εμφανίστηκε το 1982 με τη συλλογή Ιστορίες με σκύλους. Ακολούθησαν η βραβευμένη με Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος Μεγάλη Πομπή (1985), τα μυθιστορήματα Βραδυές μπαλέτου (1991), Ο Κουτσός Άγγελος (2002), Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια (1996, επανέκδοση από το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ: 2011) και ένας τόμος με δοκίμια (Δοκιμαστικές πτήσεις) το 1993. Επίσης, η συλλογή διηγημάτων Τέσσερις ελληνικοί φόνοι (2004), μεταφράσεις ξένης λογοτεχνίας όπως Ο Βλακοχορτοφάγος του John Barth (1999) και το αυτοβιογραφικό Μια λέξη χίλιες εικόνες (2004).


Οι διεφθαρμένοι του Ισίδωρου Ιωάν. Καρδερίνη (Εκδόσεις Ιωλκός)

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ιωλκός το εξαιρετικά ενδιαφέρον και επίκαιρο μυθιστόρημα του οικονομολόγου Ισίδωρου Ιωάν. Καρδερίνη με τίτλο «Οι διεφθαρμένοι».

Ο Φοίβος Γουναρόπουλος, γόνος μιας φτωχής εργατικής οικογένειας, που κατοικεί στο Πέραμα Αττικής καταφέρνει με μύριες δυσκολίες να σπουδάσει και να εξελιχθεί σε ένα διάσημο διαπρεπή δικηγόρο.

Η φιλοδοξία που αποτελεί ισχυρό στοιχείο της προσωπικότητάς του τον οδηγεί στην πολιτική. Έτσι κατέρχεται υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Πειραιά με το πολιτικό κόμμα «Διαφάνεια» και εκλέγεται με τη δεύτερη προσπάθεια.

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρόεδρος του κόμματος Αλέξανδρος Κομνηνός, εκτιμώντας την εξαίρετη πολιτική, επαγγελματική και επιστημονική του πορεία τον ορίζει, στην πρώτη του κυβέρνηση, υφυπουργό Δικαιοσύνης. Ένα χρόνο μετά με τον ανασχηματισμό αναβαθμίζεται σε υπουργός Δημοσίων Έργων, θέση που διατηρεί για δυο χρόνια. Μετά τις πρόωρες εθνικές εκλογές τοποθετείται υπουργός Εργασίας…

«Οι διεφθαρμένοι» (εκδόσεις Ιωλκός, 2011) είναι ένα μυθιστόρημα για την ελληνική πολιτική σκηνή, τις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά τού πολιτικού συστήματος.

 

 Ο Ισίδωρος Ιωάννου Καρδερίνης γεννήθηκε στο Χαϊδάρι το 1967. Είναι οικονομολόγος με μεταπτυχιακές σπουδές στην τουριστική οικονομία. Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά «Οικονομικός Ταχυδρόμος», «Δημόσιος Τομέας», «Τουρισμός και Οικονομία», «Τουριστική Αγορά και Ελλοπία». Το μυθιστόρημα «Οι διεφθαρμένοι» είναι το όγδοο βιβλίο του.


Η διάψευση της Αγγελικής Σμυρλή (Εκδόσεις Κέδρος)

Ο Ορχάν, ένας Τουρκοκύπριος γιατρός που ζει στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου, αναστατώνεται από την είδηση ότι με τη μέθοδο του DNAαναγνωρίστηκαν τα οστά του Οδυσσέα, που από το καλοκαίρι του 1974 βρισκόταν στους καταλόγους των αγνοουμένων.

Η επιθυμία του Ορχάν να παραστεί στην κηδεία του Οδυσσέα είναι μεγάλη, αφού στην εφηβεία του είχε δεθεί μαζί του με πολύ στενή φιλία. Στο διάστημα που μεσολαβεί ως την κηδεία, αναπόφευκτα θα ζωντανέψουν στη μνήμη του τα χρόνια που πέρασαν από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μέχρι σήμερα, που πλησιάζει τα εβδομήντα.

Στο βιβλίο ο αναγνώστης θα παρακολουθήσει αυτά τα πενήντα χρόνια του Τουρκοκύπριου γιατρού. Τα όνειρά του στην αρχή για μια τουρκική Κύπρο, τους αγώνες του, την αγαλλίασή του τον Ιούλιο του 1974, που είδε να αποβιβάζεται στην Κύπρο ο τουρκικός στρατός, και εν συνεχεία την απογοήτευσή του για το καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε στο νέο κράτος και τελικά τη διάψευση των ελπίδων του.

Ο Ορχάν συνειδητοποιεί την τραγικότητα της γενιάς του όταν ακούει στην κηδεία του Οδυσσέα τον Αλκαίο, παλιό αγωνιστή της ΕΟΚΑ, να κάνει λόγο για την τραγωδία της γενιάς του 1955.

«Τραγική γενιά η γενιά μας, κύριε Αλκαίο», του λέει μετά την κηδεία, «και για σας και για μας. Άμα παραδεχτούμεν όλοι, ημπορεί κάτι να γενεί στο μέλλον».

 

Η Αγγελική Νικολαΐδου-Σμυρλήγεννήθηκε στην Πάφο το 1938. Σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα και εργάστηκε σε γυμνάσια της Πάφου και των Αθηνών. Από το 1983 αρχίζει να ασχολείται με τη λογοτεχνία, και τα πρώτα της έργα – θεατρικά, διηγήματα, αναμνήσεις και μυθιστορήματα – είναι εμπνευσμένα από τη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου. Το 2000 η Ιερά Μητρόπολις Πάφου εξέδωσε το θεατρικό της έργο Βαρνάβας και Παύλος και το ανέβασε επί σκηνής σε πολλά μέρη της Κύπρου.


Τζόνι και η Λούλου της Βάσιας Τζανακάρη (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Ο Τζόνι και η Λούλου είναι δύο ωραίοι τύποι. Ερωτευμένοι, ασυμβίβαστοι, γύρω στα τριάντα. Η απόλυση της Λούλου φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή τους. Μέχρι τότε παρατηρούσαν τον κόσμο να διαλύεται, τώρα παρασύρονται και οι ίδιοι μαζί του. Κρατιούνται ο ένας απ’ τον άλλον για να επιβιώσουν σε μια Αθήνα που σιγοβράζει. Ώσπου μια πρόταση τους σπρώχνει να φύγουν. Ξεκινούν για ένα road-trip με προορισμό την Κωνσταντινούπολη, ταξιδεύοντας σε παιδικά καλοκαίρια, οδυνηρές οικογενειακές σχέσεις και στην αρχή του έρωτά τους.

Συνταξιδιώτες τους, ένα ζευγάρι ζωγράφων, ένας πρώην ναυτικός, ένας μισάνθρωπος μεγαλοδικηγόρος, δύο αδερφές που μεγάλωσαν με Έλβις, μια καθηγήτρια που μάζευε δίσκους, μια αθυρόστομη ταξιτζού, ένας άνθρωπος που έγινε σκύλος, ένας γάτος που ήθελε να ζήσει ελεύθερος, οι μουσικές που τους κρατούν ζωντανούς.

Ο Τζόνι και η Λούλου φεύγουν σ’ ένα ταξίδι που μοιάζει να είναι η μοναδική τους ελπίδα να σώσουν τη ζωή τους, να φτιάξουν την οικογένεια που πάντα ήθελαν, να βρουν τη χαμένη τους αθωότητα. Ένα ταξίδι που τους οδηγεί στο άγνωστο μέλλον συμφιλιώνοντάς τους με το παρελθόν.

Ένα μυθιστόρημα για τον απόλυτο έρωτα, τη δυνατή μουσική, τον ατελείωτο δρόμο. Ένα βιβλίο για τη γενιά που της έκλεψαν το μέλλον, που θυσιάζεται στο όνομα μιας κρίσης και που δεν σταματάει να ονειρεύεται.

 

Η Βάσια Τζανακάρη γεννήθηκε στις Σέρρες το 1980. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στη Θεσσαλονίκη. Ζει στην Αθήνα. Με το πρώτο της βιβλίο Έντεκα μικροί φόνοι: Ιστορίες εμπνευσμένες από τραγούδια του Nick Cave (Μεταίχμιο) ήταν υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Διηγήματά της έχουν περιληφθεί σε συλλογικά έργα (Ελληνικά Ονόματα, Κέδρος) και έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και στο διαδίκτυο.

Ασχολείται παράλληλα με τη μετάφραση, έχει διατελέσει αρχισυντάκτρια του περιοδικού Ποπ+Ροκ και αρθρογραφεί σε διάφορα έντυπα και sites (Δίφωνο, www.musicpaper.gr, www.billboard.com.gr).




Για μια χούφτα βινύλια της Χίλντας Παπαδημητρίου (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος πλησιάζει τα σαράντα, αλλά ζει ακόμα με τη μαμά του και απασχολείται σε δουλειές ρουτίνας στη ΓΑΔΑ. Και τώρα, για πρώτη φορά του αναθέτουν τη διαλεύκανση μιας ανθρωποκτονίας. Πρέπει να βάλει τα δυνατά του να βρει τον δολοφόνο, αφού λαχταράει να κάνει καριέρα ντετέκτιβ, σαν τους ήρωες των αστυνομικών βιβλίων που διαβάζει.

Εντούτοις, η δολοφονία του συλλέκτη δίσκων βινυλίου Σταμάτη Παυλίδη αποδεικνύεται πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια παρέα ανθρώπων που όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Και ο Χάρης θα αναρωτηθεί: «Μα είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια;».

 

Η Χίλντα Παπαδημητρίου γεννήθηκε στην Καλλιθέα το 1957. Τα παιδικά της ινδάλματα ήταν ο Γιούρι Γκαγκάριν και ο Μιχαήλ Στρογκόφ. Μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη, ακούγοντας Neil Young και Bob Dylan. Σπούδασε νομικά και για μια εικοσαετία είχε το δισκάδικο στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Από το 1994 ασχολείται επαγγελματικά με τη μετάφραση (μεταξύ άλλων, έχει μεταφράσει John Barth, Percival Everett, Jonathan Coe, Bob Dylan, Leonard Cohen, Raymond Chandler). Έχει γράψει δύο μονογραφίες για τους Beatles και τους Clash (εκδόσεις Απόπειρα). Έχει συνεργαστεί με μουσικά έντυπα (ZOO, Pop&Rock, Sonik) και είναι συντάκτρια του διαδικτυακού μουσικού περιοδικού MiC. Αυτό είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.


Για την αγάπη της γεωμετρίας της Σώτης Τριανταφύλλου (Εκδόσεις Πατάκη)

«Για την αγάπη της γεωμετρίας»: το πικρότατο χρονικό της νιότης. Κεντρική ηρωίδα η Ανατολή Μπότσαρη που μεγαλώνει όπως μπορεί σε μια μεσοαστική οικογένεια στο κέντρο της Αθήνας...
Μια οικογένεια συνηθισμένη, ίσως όχι και τόσο... 1971, 1972, 1973... 1990, 1999...
Τα γεγονότα: ένας εφηβικός έρωτας, μια εγκατάλειψη, μια ακόμη εγκατάλειψη, δυο αποτυχίες απανωτές, ύστερα αρρώστιες, αναρρώσεις: να γονατίζεις εφτά φορές και να σηκώνεσαι οχτώ... Ίσως και να μη σηκώνεσαι την όγδοη φορά...
Ακολουθεί μια αυτοκτονία, ο συνηθισμένος εφιάλτης του εγκλεισμού: πριν απ' αυτά, ταπεινώσεις, απώλειες, συμβιβασμοί.
Το πικρότατο χρονικό της νιότης. 


Το πείραμα του χαμένου χρόνου της Κανής Καραβά (Εκδόσεις Κέδρος)

«Το πείραμα του χαμένου χρόνου θα το κάνουμε μαζί», υπόσχεται ο Ανδρέας στη Δανάη.

Συναντήθηκαν τυχαία τον Απρίλιο του 2010 στο αεροδρόμιοτης Στοκχόλμης, όταν το ηφαίστειο της Ισλανδίας είχε καθηλώσει τα αεροπλάνα στο έδαφος. Εκείνος για ένα συνέδριο με θέμα το Πείραμα του Χρόνου, εκείνη για ένα επαγγελματικό ραντεβού. Για τη Δανάη η συνάντηση αυτή θα είναι τόσο καθοριστική όσο και μοιραία. Από τη στιγμή που ο Ανδρέας της μιλά για τη μετάβαση στο μέλλον και στο παρελθόν, οι λευκές πεταλούδες που ταράζουν τα όνειρά της μπλέκονται με πυραύλους, διαστημικά ταξίδια, σκουληκότρυπες και χωροχρόνους. Όμως η αλήθεια της Δανάης βρίσκεται σε ένα ημερολόγιο του 1926 που κρύβει έναν ζωντανό, παλλόμενο θησαυρό.

Μέσα από μια ανάγλυφη τοιχογραφία της περιόδου 1926-1941διαγράφεται η τραγική πορεία μιας οικογένειας. Η αέρινη Αγγέλικα με τον επαναστατικό χαρακτήρα, που βλέπει τα όνειρά της να θρυμματίζονται στην αυγή της ζωής της. Ο γλυκός και τρυφερός Τρύφωνας με το παράλογο πείσμα. Η στωική και τραγική συνάμα Ιφιγένεια. Ο Άλκης και οι ερωτικές του ακροβασίες, ο Στέφανος και οι δρόμοι του μεταξιού, η Τσόφα, η Βάσω και, τέλος, ο Φωτάκης, που η λατρεία του για την Αγγέλικα θα τον οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια.

Κλείνοντας το ημερολόγιο η Δανάη βλέπει το ταξίδι της στο χρόνο να παίρνει τέλος. Η λευκή πεταλούδα θα τρυπήσει το κουκούλι σπάζοντας τη μεταξένια κλωστή που χωρίζει το όνειρο από την πραγματικότητα και πριν από την απόπνιξη θα πετάξει ελεύθερη.

 

H Kανή Kαραβά γεννήθηκε στη Φτελιά της Δράμας όπου και τελείωσε το σχολείο. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημοσιολογία. Σήμερα ζει στις Bρυξέλλες και εργάζεται στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το πείραμα του χαμένου χρόνου είναι το τέταρτο μυθιστόρημά της.

Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορείεπίσης το μυθιστόρημά της Ένας αιώνας… μια στιγμή και μελλοντικά θα κυκλοφορήσει σε επανέκδοση το Σχήμα οξύμωρον.


Ίσως μια ιστορία αγάπης του Μαρτέν Παζ (Εκδόσεις Πατάκη)

Μετάφραση: Μαριάννα Κουτάλου
Ένα γοητευτικό σύγχρονο παραμύθι, όπου επεισόδια και παρεξηγήσεις παντρεύονται με σκέψεις
πάνω στον έρωτα και στη ζωή.
Ο Βιρζίλ έχει συνηθίσει να τον εγκαταλείπουν οι γυναίκες που αγαπάει: πρόκειται για μια βεβαιότητα
«μεγαλύτερη από τη βαρύτητα». Αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Γυρίζοντας σπίτι
μετά τη δουλειά ένα βράδυ, βρίσκει στον τηλεφωνητή του ένα μήνυμα της Κλάρας που του αναγγέλλει
ότι χωρίζουν. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχει την παραμικρή ανάμνηση της εν λόγω Κλάρας.
Αφού δεν μπορεί να βρει μια ικανοποιητική εξήγηση, καταλήγει να πάρει μια αναπάντεχη απόφαση: να
κερδίσει ξανά αυτή τη γυναίκα που δε γνωρίζει...
Ο Mαρτέν Παζ γεννήθηκε το 1975. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Πώς έγινα βλάκας, είχε τεράστια επιτυχία
σε κριτικούς και κοινό. Ακολούθησαν τα Η χρυσαλλίδα των οκτώ του χρόνων και Συνηθίζεις το τέλος του
κόσμου. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από δέκα γλώσσες. Το Ίσως μια ιστορία
αγάπης είναι το πέμπτο του μυθιστόρημα.


Η εγγονή του Αϊ-Βασίλη και η εξαφάνιση των ξωτικών της Αμάντας Μιχαλοπούλου (Εκδόσεις Καστανιώτη)

Εικονογράφηση:
Σοφία Τουλιάτου

Στο νέο τόμο με τις περιπέτειες της εγγονής του Αϊ-Βασίλη συμβαίνει κάτι τρομερά αναπάντεχο: εξαφανίζονται τα ξωτικά! Η εγγονή αναλαμβάνει δράση και με το φακό του ντετέκτιβ αναζητά τα ίχνη τους σ’ όλο τον κόσμο: από τη Μεσόγειο έως την Κίνα και από το Μαρόκο έως τη Νέα Υόρκη.


Αίμα και Πάγος του Rodert Masello (Εκδόσεις Πλατύπους)

Ο δημοσιογράφος Μάικλ Γουάιλντ -ο κόσμος του οποίου καταρρέει από μια πρόσφατη προσωπική τραγωδία- ελπίζει πως μια αποστολή στο Νότιο Πόλο για ένα μήνα θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει τη θλίψη του. Εδώ, στο πιο αφιλόξενο μέρος στη γη, αναζητά την παρηγοριά μέχρι που, σε μια βουτιά ρουτίνας στην πολική θάλασσα, ανακαλύπτει απροσδόκητα κάτι εντελώς διαφορετικό: ένα νεαρό ζευγάρι, αλυσοδεμένο και σφραγισμένο για πάντα σε ένα κομμάτι πάγου. Δίπλα τους βρίσκεται ένα σεντούκι γεμάτο με ένα παράξενο, και δυσοίωνο φορτίο.

Τώρα, στο ζοφερό αλλά πανέμορφο τοπίο παγόβουνων που τρεμοφέγγουν και ακατάπαυστου ήλιου, ο Μάικλ πρέπει να ξετυλίξει το μυστήριο του καταδικασμένου ζευγαριού. Υπήρξαν τα αθώα θύματα του φόβου και της προκατάληψης -ή κάτι πολύ πιο σκοτεινό; Η αναζήτησή του θα τον οδηγήσει στους στρατώνες του Πολέμου της Κριμαίας και στα ανεξερεύνητα βάθη του Ανταρκτικού Ωκεανού, στη μοιραία επέλαση της Ελαφράς Ταξιαρχίας και στην πανάρχαια κατάρα που επιζεί ως σήμερα.

Καθώς ο πάγος γύρω από το δολοφονημένο ζευγάρι αρχίζει να λιώνει, ο Μάικλ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα θαύμα -ή έναν εφιάλτη. Γιατί αυτό που πέθανε μπορεί, όπως φαίνεται, να μην έχει φύγει...


Θέλω να αρρωστήσω των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Το ντεμπούτο τους στο χώρο του παιδικού βιβλίου πραγματοποιούν το δημιουργικό δίδυμο Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη.
 Έπειτα από τον πετυχημένο παιδικό δίσκο «Ο Κόσμος Ανάποδα», οι βραβευμένοι, με Α΄Βραβείο από το ΥΠΠΟ, συγγραφείς Άγγελος Αγγέλου και Έμη Σίνη,
μας παρουσιάζουν το πρώτο τους βιβλίο για παιδιά που έχει τίτλο «Θέλω να αρρωστήσω!» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με εικονογράφηση της Ελίζας Βαβούρη.

 

Ήρωας του βιβλίου ο κύριος Πυρετός και η υπόθεση αρκετά πρωτότυπη: «Ο μικρός Αχιλλέας, προσπαθώντας να αποφύγει το σχολείο της επόμενης μέρας
και το επικείμενο διαγώνισμα Γεωγραφίας, στέλνει τηλεγράφημα στον κύριο Πυρετό και τον παρακαλεί να τον βοηθήσει να αρρωστήσει.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο κύριος Πυρετός, με το ειδικό βαλιτσάκι του στο χέρι, κλειδώνει τον πύργο του και καβαλάει το ιπτάμενο θερμόμετρό του, με κατεύθυνση το σπίτι του μικρού Αχιλλέα...».
Κείμενο που ρέει ευχάριστα, γλώσσα προσεγμένη, ανατρεπτικό χιούμορ σε συνδυασμό με τις χειροποίητες ζωγραφιές της Βαβούρη, δίνουν στο σύνολό τους ένα υπέροχο βιβλίο για τους μικρούς μας φίλους!


Οι φύλακες των ελεφάντων του Πέτερ Χόε (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Μετάφραση:Σωτήρης Σουλιώτης

Ο νεαρός Πέτερ, ταλέντο στο ποδόσφαιρο, ζει στο νησί Φίνε με τη χαρισματική κοκκινομάλλα αδερφή του, την Τίλτε. Ο πατέρας τους είναι ο ιερέας στην εκκλησία του Φίνε και λατρεύει το καλό φαγητό, ενώ η μητέρα τους παίζει εκκλησιαστικό όργανο και ασχολείται με τις εφευρέσεις.

Ενώ ο Πέτερ και η Τίλτε επισκέπτονται τον αδερφό τους, Χανς, που σπουδάζει στην Κοπεγχάγη, οι γονείς τους εξαφανίζονται. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Στο παρελθόν είχαν έρθει σε σύγκρουση με τις Αρχές, οι οποίες τώρα οδηγούν τα δύο αδέρφια σε μια θεραπευτική κοινότητα.

Οι δυο νέοι καταφέρνουν να ξεφύγουν. Η αστυνομία εξαπολύει ένα ανελέητο κυνηγητό, καθώς ο Πέτερ και η Τίλτε παλεύουν ακούραστα με το χρόνο για να ανακαλύψουν τους γονείς τους, για τους οποίους υποψιάζονται ότι είναι φύλακες ελεφάντων.

Ένα λογοτεχνικό θρίλερ, που μοιάζει με χαρούμενη επίσκεψη σε λούνα παρκ, γραμμένο με την αριστουργηματική πένα του Πέτερ Χόε.

 

Ο ΠΕΤΕΡ ΧΟΕ γεννήθηκε το 1957. Προτού στραφεί στο γράψιμο έκανε διάφορες δουλειές: χορευτής, ξιφομάχος, ηθοποιός, ναυτικός, ορειβάτης. Το βιβλίο του Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΣΜΙΛΛΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές όπου μεταφράστηκε, παρέμεινε σχεδόν ένα χρόνο στις πρώτες θέσεις των μπεστ σέλερ σε χώρες όπως η Γερμανία, η Αγγλία, η Γαλλία, οι ΗΠΑ κ.ά. και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Μπιλ Όγκαστ, ενώ τιμήθηκε με το βραβείο Silver Dagger. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: ΤΟ ΣΙΩΠΗΛΟ ΚΟΡΙΤΣΙ, ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΟΡΙΑ, που έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες, και Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΠΙΘΗΚΟΣ. Τα έσοδα από τα δικαιώματα της έκδοσης του τελευταίου διατίθενται σε ίδρυμα που συνέστησε ο ίδιος ο συγγραφέας για τα παιδιά και τις γυναίκες της Αφρικής και της Ασίας. Σήμερα, ο Πέτερ Χόε θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους των δανικών γραμμάτων στην παγκόσμια λογοτεχνία.


Ο Νταλί κι εγώ Μια σουρεαλιστική ιστορία του Σταν Λόρισενς (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Μετάφραση: Σέβυ Σπυριδογιαννάκη

Ο έμπορος έργων τέχνης Σταν Λόρισενς κέρδισε εκατομμύρια δολάρια στο χώρο της μοντέρνας τέχνης. Τα έργα του Σαλβαντόρ Νταλί αποτελούσαν το μήλον της έριδος για τους νεόπλουτους επενδυτές και επιχειρηματίες, που επιδίωκαν να ξεπλύνουν μαύρο χρήμα. Ο Σταν δεν είχε πρόβλημα να κάνει τα στραβά μάτια, ελπίζοντας ότι και οι αγοραστές του θα έκαναν το ίδιο. Τα έργα τέχνης που πουλούσε προέρχονταν από αμφισβητήσιμες πηγές και σύντομα ανακάλυψε ότι η πιο σκοτεινή από αυτές ήταν ο ίδιος ο Νταλί. Όσο πιο πετυχημένος γινόταν ο Σταν τόσο πιο κοντά ερχόταν στον Νταλί, μέχρι που κατάφερε να μείνει στο διπλανό σπίτι. Ενόσω κρυβόταν απ’ την Ίντερπολ, ο Σταν περνούσε τον καιρό του με καλλιτέχνες, μουσικούς και διάφορους εκκεντρικούς που αποτελούσαν τον κύκλο του Νταλί. Ανακάλυψε τη μυστική ιστορία του σουρεαλιστή ζωγράφου, το στούντιο των καλλιτεχνών όπου παρήγαγε τη δουλειά του, καθώς και τη μηχανή χρήματος, χάρη στην οποία ο Νταλί ζούσε μέσα στην πολυτέλεια, ενώ η δημιουργικότητά του είχε αρχίσει να ξεθωριάζει.

Το βιβλίο Ο ΝΤΑΛΙ ΚΙ ΕΓΩ αποκαλύπτει συνωμοσίες και υπόγειες συμφωνίες
στο χώρο της παγκόσμιας τέχνης μέσω της μαρτυρίας ενός άντρα που έφτασε στην κορυφή
για να ανακαλύψει ότι αυτή δε διαφέρει και τόσο πολύ από τον πάτο.

“Η βιομηχανία της τέχνης είναι ένα σκοτεινό τσίρκο ελπίδας και απάτης. Και ο Λόρισενς μας παρουσιάζει ολοζώντανο τον μυστακοφόρο κυρίαρχο αυτού του τσίρκου• τον εκκεντρικό όσο και ιδιοφυή, τον πονηρό όσο και γοητευτικό Νταλί.”

 

Παρουσίαση Συγγραφέα

Ο ΣΤΑΝ ΛΟΡΙΣΕΝΣ γεννήθηκε το 1946 και κατάγεται από το Βέλγιο. Στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο ως δημοσιογράφος και πήρε συνεντεύξεις από προσωπικότητες, όπως ο στρατηγός Ντε Γκολ και ο καλλιτέχνης Άντι Γουόρχολ. Έχει γράψει πέντε βιβλία για τους ναζί έπειτα από εκτενείς συναντήσεις που είχε με πρόσωπα-κλειδιά του χιτλερικού καθεστώτος, όπως ο Καρλ Ντένιτς. Το βιβλίο Ο ΝΤΑΛΙ ΚΙ ΕΓΩ βασίζεται στις εμπειρίες που απέκτησε ο συγγραφέας κοντά στον μεγάλο σουρεαλιστή ζωγράφο. Τα δικαιώματα για τη μετάφρασή του έχουν πουληθεί σε περισσότερες από τριάντα χώρες, ενώ γυρίζεται κινηματογραφική ταινία με τον Αλ Πατσίνο στο ρόλο του Σαλβαντόρ Νταλί.


Το Νήμα της Victoria Hislop (Εκδόσεις Διόπτρα)

Μετάφραση: Φωτεινή Πίπη
ΘΕΣΣΑΛΟΝIΚΗ, 1917

Την ώρα που γεννιέται ο Δημήτρης Κομνηνός, μια πυρκαγιά σαρώνει την ακμάζουσα πολυπολιτισμική μητρόπολη, όπου χριστιανοί, εβραίοι και μουσουλμάνοι ζουν πλάι-πλάι. Αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά καταστροφικών γεγονότων που θα αλλάξουν για πάντα τη φυσιογνωμία της πόλης, καθώς ο πόλεμος, ο φόβος και οι διωγμοί αρχίζουν να διχάζουν τους κατοίκους της. Πέντε χρόνια αργότερα, η νεαρή Κατερίνα διαφεύγει στην Ελλάδα, όταν η πατρίδα της στη Μικρά Ασία ισοπεδώνεται από τα τουρκικά στρατεύματα. Έχοντας χάσει τη μητέρα της μέσα στο πανδαιμόνιο της φυγής, βρίσκεται μόνη της πάνω στο πλοίο προς έναν άγνωστο προορισμό. Από εκείνη τη μέρα, οι ζωές του Δημήτρη και της Κατερίνας πλέκονται άρρηκτα μεταξύ τους αλλά και με την ιστορία της ίδιας της Θεσσαλονίκης.

Μια συγκλονιστική ιστορία πίστης και αγάπης για όλους
τους ανθρώπους και τους τόπους που μας προσδιορίζουν. Μετά
Το Νησί, η Ελλάδα αποτελεί για άλλη μια φορά το κύριο θέμα
της  παγκόσμια πολυδιαβασμένης VICTORIA HISLOP.

Blue Monday των Nicci French (Εκδόσεις Διόπτρα)

Μετάφραση Ουρανία Τουτουντζή

 

ΔΕΥΤΕΡΑ
Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΤΑ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ...
Μία κοινωνία σοκαρισμένη.
Η φωτογραφία του μικρού Μάθιου στις εφημερίδες φάρος και ελπίδα στην αναζήτησή του.
Η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν ανήσυχη αντικρίζει την εικόνα του μικρού παιδιού και έρχονται στο νου της τα παράξενα και νοσηρά όνειρα  ενός ασθενούς της. Όνειρα που περιγράφουν και με την παραμικρή λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του παιδιού που τόσο λαχταρά να αποκτήσει ο ασθενής της. Εικόνες πανομοιότυπες…
Απλή σύμπτωση; Παιχνίδια του μυαλού; Ή υπάρχει έστω και η ελάχιστη πιθανότητα να σχετίζονται οι δύο υποθέσεις; Πώς μπορεί η Φρίντα να παραβιάσει το ιατρικό απόρρητο; Πόσο θα βοηθήσουν οι ψυχαναλυτικές γνώσεις της στην εξιχνίαση της υπόθεσης; Και πώς εμπλέκεται σε όλα αυτά μία απαγωγή που είχε γίνει είκοσι χρόνια πριν;
Η Φρίντα θα βρεθεί να πρωτοστατεί στον αγώνα δρόμου για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του απαγωγέα. Μόνο που αυτός ο αγώνας δεν είναι μια κούρσα φυσικής αντοχής. Η Φρίντα πρέπει να κατεβεί ως τα πιο σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού ενός ψυχοπαθούς, προκειμένου να βρει τις απαντήσεις για το αν ο Μάθιου είναι ζωντανός και πού μπορεί να βρίσκεται.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

«Αν θέλουμε να μιλήσουμε για ψυχολογικά αστυνομικά μυθιστορήματα που πραγματικά μας συνταράζουν, τότε σίγουρα αυτό βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας»
Daily Express


Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα της Έρσης Σωτηροπούλου (Εκδόσεις Πατάκη)

Μια εξεγερμένη έφηβη κι ένα πνευματικά καθυστερημένο παιδί μοιράζονται ένα τσιγάρο βιώνοντας τη συνενοχή και την ελευθερία της «διαφοράς» τους. Ένας αθεράπευτα ρομαντικός σύζυγος σκηνοθετεί απιστίες, για να αποκαταστήσει το παλιό, σβησμένο πάθος. Μια ποιήτρια σε βασανιστική αναζήτηση των στίχων της συναντιέται με μια τυχαία φράση που βαραίνει πάνω της σχεδόν προφητικά. Μια μοναχική γυναίκα που μόλις έχει μετακομίσει κατατρύχεται από την εικόνα μιας σφήκας παγιδευμένης στο παράθυρό της. Ένα ταξίδι μετατρέπεται σταδιακά σε εφιάλτη, για να καταλήξει στην κατάφαση της αγάπης.

Η Έρση Σωτηροπούλου, δεξιοτέχνης της λεπτομέρειας, αποτυπώνει συμβάντα που, μολονότι δείχνουν ασήμαντα, εκρήγνυνται μέσα στο ουδέτερο τοπίο της καθημερινότητας. Φωτίζουν τη στιγμή και της προσδίδουν αποκαλυπτικές διαστάσεις. Αυτές οι απροσδόκητες εκλάμψεις παγώνουν τον χρόνο, εντείνουν το βίωμα και κινητοποιούν μηχανισμούς αυτογνωσίας. Ισορροπώντας ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, η Έρση Σωτηροπούλου γράφει με μοναδική εγρήγορση για τη μοναξιά, την απουσία, τη διάψευση, την αποδοχή και την αγάπη.


Το δέντρο με τα λευκά άνθη της Άι Μι (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Μετάφραση από τα κινεζικά: Δημήτρης Σωτάκης
Στον απόηχο της Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα, ένα νεαρό κορίτσι, η Τζινγκ Τσιόου, ερωτεύεται ένα αγόρι με το παρατσούκλι «Λάο Σαν». Η Τζινγκ Τσιόου προέρχεται από μια πολιτικά διωκόμενη οικογένεια, ενώ ο Λάο Σαν είναι γιος ενός πανίσχυρου στρατηγού. Εκείνη φοβάται ότι η σχέση τους είναι καταδικασμένη, εκείνος όμως κάνει τα πάντα για να την προστατεύσει και τελικά κερδίζει την καρδιά της. Η μοίρα, όμως, έχει αποφασίσει διαφορετικά γι’ αυτούς…

Χρόνια αργότερα, η Τζινγκ Τσιόου δημοσιεύει μέσω της Άι Μι αποσπάσματα από τα ημερολόγιά της, που μιλούν για εκείνη τη δυνατή ιστορία αγάπης που σημάδεψε τη ζωή της για πάντα. Μια ιστορία συγκινητική και παθιασμένη, που θα αγγίξει την καρδιά κάθε αναγνώστη.

  Παρουσίαση Συγγραφέα

Η ΑΪ ΜΙ μετανάστευσε στις ΗΠΑ σε νεαρή ηλικία. Κάποια στιγμή συνάντησε την Τζινγκ Τσιόου, μετανάστρια κι αυτή και καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο, η οποία της εκμυστηρεύτηκε την ιστορία της και της εμπιστεύτηκε τα ημερολόγια και τα σημειωματάριά της. Η Άι Μι συγκινήθηκε από αυτή την τόσο δυνατή ιστορία αγάπης και αποφάσισε να της δώσει σάρκα και οστά δημοσιεύοντας σχετικά κείμενα στο διαδίκτυο. Πολύ σύντομα ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΜΕ ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΑΝΘΗ άρχισε να συζητείται ευρέως. Το αποτέλεσμα ήταν, όταν εκδόθηκε πια σε  βιβλίο, να πουληθούν 1 εκατομμύριο αντίτυπα μόνο στην Κίνα και η Άι Μι να κερδίσει το Chinese Literature Media Readers’ Choice Award for Best Novelist of Year. Το βιβλίο γυρίστηκε κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία του Ζιανγκ Γιμού.


Χτυποκάρδια στο κρανίο της Έλενας Ακρίτα (Εκδόσεις Καστανιώτη)

Πρίγκιπες και βασιλοπούλες, λουσούδες με τσιχλόφουσκες, τσόκαρα με ανταύγειες στο μαλλί, θηλυκά με τριώροφα ασημένια πέδιλα, γυναίκες του διπλανού πλανήτη, κυνηγοί της θετικής ενέργειας, μαμάδες που ανησυχούν για τα παιδιά τους, παιδιά που ανησυχούν για τις μαμάδες τους, γελαστές ξανθιές της τηλεόρασης, μικρά και «μεγάλα» κορίτσια που σηκώνουν το βάρος μιας απρόσκλητης εποχής, παρέα με όλους και όλες που καλύπτονται από τη φήμη τους ή κρύβονται πίσω από την ανωνυμία τους: η σύγχρονη εικόνα του νεοέλληνα, που πάει κόντρα στην παλιά, σ’ ένα βιβλίο που βγάζει άπλυτα στη φόρα και ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Για όσους βαρέθηκαν να είναι «χρήσιμοι ηλίθιοι»... Για όσες αυτή η χώρα τις στενεύει στο μπούστο, αλλά δεν έχουν κάρτα αλλαγής... Για εκείνους που αναζητούν στο σήμερα την περιπέτεια από το μέλλον και την ανθρωπιά από το παρελθόν...

 

Η Έλενα Ακρίτα είναι δημοσιογράφος-ευθυμογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου του 1955. Είναι κόρη του Λουκή Ακρίτα (από το χωριό Μόρφου στην Κύπρο) και της Σύλβας Ακρίτα.

Ως δημοσιογράφος συνεργάστηκε με το περιοδικό Tαχυδρόμος και τις εφημερίδες Το Bήμα, Έθνος, Έθνος της Kυ­ριακής, Eιδήσεις και Τα Nέα, όπου συνεχίζει μέχρι σήμερα. Συνεργάστηκε επίσης με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς EPΑ1, Αθήνα 9.84, Flash, και ΑΝΤ1. Έγινε γνωστή ως ευθυμογράφος στο πε­­ριοδικό Tαχυδρόμος. Εδώ και πολλά χρό­νια, κάθε Σάββατο η εφημερίδα Τα Νέα του Σαββατοκύριακου φιλοξενεί τα ευθυμογραφήματά της.

Έχει κάνει δύο γάμους. Πρώτος της σύ­ζυγος ήταν ο συγκοινωνιολόγος Νάσος Κόκκινος. Στις 15 Αυγούστου του 1987 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Κώστα Αρζόγλου. Το 1993 απέκτησαν το γιο τους Παύ­λο (νονά του οποίου ήταν η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη) και πήραν διαζύγιο το 1996.

Τηλεοπτικές εκπομπές: Πινγκ Πονγκ, Kορώνα Γράμματα, Kυριακάτικα, Σόου είναι, θα περάσει, Όταν θυμάσαι χαί­ρε­σαι, Φώτα πορείας, O πιο αδύναμος κρίκος.

Σενάρια για την τηλεόραση: Γόβα στιλέτο, Στρας, Στα φτερά του έρωτα, Με θέα στο πέλαγο, Βέρα στο δεξί, Αν υ­πήρ­χες θα σε χώριζα, Τα μυστικά της Εδέμ.

Βιβλία: Aπό την Έλενα με χαμόγελο, Pαντεβού με την Έλενα, H Έλενα στη χώρα των θαυμάτων, H διαθήκη, Tα φλου, Γόβα στιλέτο, Γεννήθηκα ξανθιά (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2002), Και οι ξανθιές έχουν ψυχή (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2004).

Διακρίσεις: Από τον Σύλλογο Γονέων για τον αγώνα κατά των ναρκωτικών. Γυ­ναίκες της Χρονιάς – Καλύτερη Δημοσιογράφος Εντύπων (δύο βραβεία). Leaders of the Year – Κορυφαία Γυναικεία Προ­σωπικότητα της Χρονιάς. Εννέα τηλεοπτικά βραβεία Έθνους: Βραβείο Καλύτερης Δημοσιογραφικής Εκπομπής για την εκπομπή Φώτα πορείας, Βραβείο Κα­λύτερου Σεναρίου για τη σειρά Με θέα στο πέλαγο, Βραβεία Δημοφιλέστερης Καθημερινής Σειράς και Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου για τη σειρά Βέρα στο δεξί, Βραβείο Καλύτερο Πρωτότυπου Σεναρίου και Βραβείο Αγαπημένης Ελληνικής Σειράς για τη σειρά Τα μυστικά της Εδέμ.

Tο πρώτο της θεατρικό έργο, H δίαιτα του αστροναύτη, ανέβηκε την περίοδο 2000-2001 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.

Έχει μεταφράσει και έχει διασκευάσει από τα αγγλικά και τα γαλλικά πολλά θεατρικά έργα, πρόζες και μιούζικαλ. Επίσης τα κείμενά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές χώρες, ενώ έχουν εκπονηθεί πολλές διδακτορικές διατριβές φοιτητών με θέμα το ύφος γραφής της.


Ο Κάρολος στο σχολείο των δράκων (Εκδόσεις Νεφέλη)

Κείμενο: Alex Cousseau
Απόδοση: Θεόφιλος Μπαχτσεβάνης
Εικονογράφηση: Philippe-Henri Turin

Οι μικροί δράκοι
μαθαίνουν στο σχολείο
να πετούν και να βγάζουν
απ’ το στόμα τους φωτιά.
Μόνο που ο Κάρολος
προτιμά να γράφει ποιήματα…


Αυτοκρατορικές Απολαύσεις του Μπρετ Ίστον Έλις (Εκδόσεις Κέδρος)

Μετάφραση: Δημήτρης Αθηνάκης

Είκοσι πέντε χρόνια μετά το περίφημο Λιγότερο από μηδέν, έργο που σημάδεψε την αμερικανική γενιά της δεκαετίας του ’80, ο Μπρετ Ίστον Έλις ασχολείται ξανά με τους ήρωες εκείνου του βιβλίου.

Ο Κλέι, επιτυχημένος σεναριογράφος σήμερα, επιστρέφει από τη Νέα Υόρκη στο Λος Άντζελες για το κάστινγκ της νέας του ταινίας, και σύντομα επανασυνδέεται με τους νεανικούς φίλους του. Η Μπλερ, πρώην ερωμένη του Κλέι, είναι πλέον παντρεμένη με τον Τρεντ, έναν επιτυχημένο αμφισεξουαλικό μάνατζερ• τα πάρτι που διοργανώνουν στο σπίτι τους στο Μπέβερλι Χιλς θυμίζουν ρωμαϊκά όργια. Ο Κλέι επίσης συναντά ξανά τον παιδικό του φίλο Τζούλιαν, έναν ανανήψαντα πρώην χρήστη ναρκωτικών. Γνωρίζεται τέλος με μια νεαρή ηθοποιό, που είναι αποφασισμένη να κάνει οτιδήποτε προκειμένου να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του.

Οι ήρωες του βιβλίου κινούνται σ’ ένα περιβάλλον χλιδής αλλά και παρακμής, όπου κυριαρχούν το σεξ, το χρήμα και τα ναρκωτικά, η αλαζονεία, η προδοσία, η εκδίκηση και η απουσία ηθικών φραγμών. Η σημερινή Καλιφόρνια φαντάζει πολύ πιο τρομακτική σε σύγκριση με την ξένοιαστη Καλιφόρνια των εφηβικών τους χρόνων. Οι πλούσιοι έφηβοι της δεκαετίας του ’80 βιώνουν την κρίση της μέσης ηλικίας σε μια χώρα που βρίσκεται από καιρό σε κρίση αξιών.

Ένα ατμοσφαιρικό νέο-νουάρ μυθιστόρημα, μια περιήγηση στις σκοτεινές πλευρές της σύγχρονης κοινωνίας.

 

Στο πλαίσιο της αμερικανικής λογοτεχνικής παράδοσης, ο Ίστον Έλις συνδυάζει την παιγνιώδη αυτοαναφορικότητα του Φίλιπ Ροθ με το περίπλοκο κοινωνικό ρεπορτάζ του Σκοτ Φιτζέραλντ.

The Guardian

 

Ο Έλις συνεχίζει να αγνοεί τολμηρά τα λογοτεχνικά όρια. Οι Αυτοκρατορικές απολαύσειςείναι άλλη μια απρόβλεπτη παρέκκλιση σε μια θαυμαστά παράξενη καριέρα.

The London Review Of Books

 

Τεταμένο και τελείως τρομακτικό… Ύστερα από έξι μυθιστορήματα, ο συγγραφέας αναδείχτηκε σε έναν από τους πιο προικισμένους και σοβαρούς μυθιστοριογράφους στην Αμερική σήμερα.

Financial Times

 

 Ο Μπρετ Ίστον Έλιςγεννήθηκε στο Λος Άντζελες στις 7 Μαρτίου 1964. Είναι απόφοιτος του Κολεγίου Κάμντεν. Ζει στη Νέα Υόρκη και έχει δύο παιδιά. Είναι ένας από τους πιο πολυσυζητημένους Αμερικανούς συγγραφείς της τελευταίας 25ετίας. Το μυθιστόρημά του Λιγότερο από μηδέν θεωρείται έργο αναφοράς για τη λογοτεχνία της δεκαετίας του ’80. Βιβλία του έχουν μεταφερθεί με επιτυχία στον κινηματογράφο. Έργα του: Αμερικάνικη ψύχωση, Glamourama, Σεληνιακό τοπίο, DestroyAthens: μια αφήγηση.

Από τις εκδόσεις Κέδρος θα κυκλοφορήσει σε νέα μετάφραση το μυθιστόρημά του Λιγότερο από μηδέν.


Αγάπησα τον Δολοφόνο μου των Κ. Μόσχου – Γ.Παπαλυμπέρη (Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη)

Από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη κυκλοφόρησε το αστυνομικό μυθιστόρημα των Κωνσταντίνας Μόσχου και Γεωργίας Παπαλυμπέρη «Αγάπησα τον Δολοφόνο μου».

Πρόκειται για μια φαινομενικά απλή ιστορία σε μαύρο απειλητικό φόντο, που όμως κάθε στιγμή μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπές. Γιατί κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Η αλήθεια, δύο εκδοχές. Οι συγγραφείς του βιβλίου περιγράφουν και τις δυο αλήθειες, παίζοντας με τη μοίρα των ηρώων τους. Η εξιχνίαση ενός φόνου, ο έρωτας που εμφανίστηκε απρόσκλητος, το οργανωμένο έγκλημα, η μόνιμη απειλή από κάποιον αόρατο εχθρό μπλέκουν το Νικήτα και τη Στέλλα στα γρανάζια μιας ζωής, που δεν τη θέλησαν, και μόνο ένας από μηχανής θεός μπορεί να τους ξεμπλέξει.

Ένα ιδιαίτερα καλογραμμένο βιβλίο που διαβάζεται με αμείωτο ενδιαφέρον από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα.

 

Η Κωνσταντίνα Μόσχου γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελειώνοντας τις σπουδές της, εργάστηκε ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρία, και, αργότερα, απασχολήθηκε ως συντάκτρια και αρχισυντάκτρια σε εφημερίδες και περιοδικά. Τα τελευταία χρόνια, έχει αφοσιωθεί πλήρως στα τρία της παιδιά. Το 2008 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο με τον τίτλο «Ο Θησαυρός του Ποσειδώνα», παιδικό μυθιστόρημα (εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη).

 

Η Γεωργία Παπαλυμπέρη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομία και Διοίκηση. Παράλληλα, ασχολήθηκε με θέματα επικοινωνίας, συμμετέχοντας σε σεμινάρια και μαθαίνοντας τη νοηματική γλώσσα και το σύστημα Μπράιγ. Εργάζεται στον δημόσιο τομέα. Συνέγραψε αρκετά έργα και συμμετείχε με επιτυχία σε λογοτεχνικό διαγωνισμό (Β΄ έπαινος, 4ου Διαγωνισμού 2009 της Λογοτεχνικής Ομάδας «Ιδεόπνοον»). Τα τελευταία χρόνια την κέρδισε η αστυνομική λογοτεχνία.


Στην άκρη του κόσμου του Γιώργου Ξενάριου (Εκδόσεις Κέδρος)

Πώς είναι σε κάθε νεύμα που σε καλεί εσύ να φεύγεις ολοένα πιο μακριά χωρίς να αφήνεις πίσω σου δυο λέξεις, να λες έστω ένα ψέμα… Και φεύγεις δίχως μνήμη, χωρίς να κοιτάξεις πίσω…

Αρχές του 20ού αιώνα. Σε μια πόλη του πελοποννησιακού Νότου ξεσπάει μια άγνωστη επιδημία. Οι κάτοικοί της, θίασος ενός πολύχρωμου τσίρκου, φεύγουν αναζητώντας τη σωτηρία. Στο μεταίχμιο πιθανού και απίθανου, πραγματικού και φανταστικού, ο πληθυσμός των Αλυκών, ένα τεράστιο ανθρώπινο μπουλούκι, αναζητεί τη δική του Γη της Επαγγελίας. Στην πορεία τους με συνοδοιπόρο τον θάνατο, έρωτες, πάθη και συγκρούσεις γεννιούνται.
Σε μια φανταστική Ελλάδα, με φόντο τις τεχνολογικές ανακαλύψεις της εποχής (τηλέφωνο, αυτοκίνητο, κινηματογράφος, κ.λπ.), ο πρωταγωνιστής του βιβλίου καθορίζει τη διαδρομή των φυγάδων και μέσω αυτής εξαγνίζεται. Στο βάθος του πίνακα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι.

Ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται τον διχασμό του ανθρώπινου προσώπου.

Ο Γιώργος Ξενάριος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Έχει εκδώσει δύο πεζογραφήματα και ένα μυθιστόρημα. Ασχολείται με την κριτική λογοτεχνίας, ενώ παράλληλα αρθρογραφεί περιστασιακά σε εφημερίδες και περιοδικά και μεταφράζει γαλλική λογοτεχνία. Διδάσκει δημιουργική γραφή από το 2003. Έχει διατελέσει γενικός γραμματέας της Εταιρείας Συγγραφέων (2007-2010).


Οι αλεπούδες του Γκόσπορτ του Μένη Κουμανταρέα (Εκδόσεις Κέδρος)

Μια παρέα εφήβων από διάφορα μέρη της Ευρώπης βιώνει μέσα από τα μάτια ενός Έλληνα την ερωτική αφύπνιση σε μια επαρχιακή πόλη της Αγγλίας, τα πρώτα χρόνια αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.

Το τέλος μιας αθωότητας σ’ έναν κόσμο που ποτέ δεν θα υπάρξει ο ίδιος.

 

Ο Μένης Κουμανταρέαςγεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Δεκαεπτά χρονών βρέθηκε για ένα διάστημα στην Αγγλία, όπου εμπνέεται τις Αλεπούδες του Γκόσπορτ,το πρώτο του μυθιστόρημα, που έμενε μέχρι σήμερα ανέκδοτο.

Στο εξώφυλλο: Πίνακας του Aλέξη Aκριθάκη (1972) χαρισμένος στον συγγραφέα.

 

 


Άγρια παιδιά του Στίβεν Κέλμαν (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΝ BOOKER 2011

 Μετάφραση – Σημειώσεις - Επίμετρο: Κατερίνα Σχινά

Σειρά: Ξένη λογοτεχνία

Ο εντεκάχρονος Χάρι Οπόκου έχει μόλις φτάσει στην Αγγλία από την Γκάνα με τη μητέρα του και τη λίγο μεγαλύτερη αδελφή του. Για τον Χάρι το Λονδίνο είναι ένας τόπος γεμάτος θαύματα και γρίφους, σαγηνευτικό και ταυτόχρονα απειλητικό. Οπλισμένος με εξυπνάδα, κέφι, ακαταπόνητη περιέργεια και αθωότητα, προσπαθεί να κατανοήσει όσα πρωτόφαντα ξετυλίγονται μπροστά του, αλλά κυρίως να μάθει πώς να επιβιώνει σ’ έναν κόσμο βίαιο, επιθετικό και επικίνδυνο, κατοικημένο από μετανάστες, άστεγους και εφήβους με εγκληματικά ένστικτα. Όταν ένα αγόρι μαχαιρώνεται στον δρόμο και οι αστυνομικές έρευνες σκοντάφτουν στο τείχος σιωπής που υψώνουν οι φοβισμένοι περίοικοι, ο Χάρι αποφασίζει να εξιχνιάσει ο ίδιος τον φόνο, θέτοντας σε κίνδυνο τον εύθραυστο προστατευτικό ιστό που έχει υφάνει η μητέρα του γύρω από την οικογένειά της.

Μυθιστόρημα αθωότητας, ελπίδας και σκληρής πραγματικότητας, το Άγρια παιδιά σκιαγραφεί συναρπαστικά το πορτρέτο ενός αγοριού που ισορροπεί στο χείλος της ενηλικίωσης και ταυτόχρονα αποτυπώνει τολμηρά και απροκατάληπτα το φαινόμενο της μετανάστευσης, της εφηβικής βίας, του ρατσισμού και του φόβου.

 

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ

Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα στη λογοτεχνία είναι να γράψεις με τη φωνή ενός παιδιού, ο Κέλμαν τα καταφέρνει περίφημα.

The Guardian

 

Η ερωτική επιστολή αυτού του αγοριού προς τον κόσμο με έκανε να γελάσω αλλά και να συγκινηθώ ως τα τρίσβαθα της ψυχής μου.

Έμα Ντόναχιου, συγγραφέας

 

Μια έξοχη αποτύπωση του εσωτερικού κόσμου ενός παιδιού.

The Times

Ο Στίβεν Κέλμαν γεννήθηκε το 1976 στο Λούτον. Μετά τις σπουδές του εργάστηκε ως αποθηκάριος, κοινωνικός λειτουργός και διοικητικός υπάλληλος του Δήμου πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο γράψιμο. Από το 2005 ασχολείται επαγγελματικά με τη συγγραφή σεναρίου. Το Άγρια παιδιά είναι το πρώτο του μυθιστόρημα, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία και μεταφράζεται σε πάρα πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Το βιβλίο ήταν στην τελική λίστα για το βραβείο Man Booker 2011.

 


Το παλάτι των αναμνήσεων της Μίρα Μπάρτοκ (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

Μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη

Σειρά: Ξένη λογοτεχνία

Όμορφη, χαρισματική και ταλαντούχα, η Νόρμα Χερ στα δεκαεννιά της θα διαγνωσθεί σχιζοφρενής. Η ψυχική της ασθένεια δεν θα την εμποδίσει να μεγαλώσει τις δυο της κόρες, τις οποίες λατρεύει. Καθώς όμως η πνευματική της κατάσταση επιδεινώνεται, η σχέση τους θα δοκιμαστεί.

Η Μίρα και η Νατάλια για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια κόβουν κάθε επαφή μαζί της, κρύβονται για να μην μπορεί να τις εντοπίσει. Όταν ειδοποιούνται πως η άστεγη και «ανισόρροπη» μητέρα τους βρίσκεται στα τελευταία στάδια ενός επιθετικού καρκίνου, ταξιδεύουν στο Κλίβελαντ για να συμφιλιωθούν μαζί της. Αυτές τις δύσκολες ώρες η Μίρα θα ανακαλύψει το κλειδί μιας αποθήκης όπου η μητέρα της κρατά φυλαγμένα ημερολόγια, οικογενειακές φωτογραφίες, παλιά παιχνίδια και άλλα προσωπικά της αντικείμενα. Χαμένες αναμνήσεις την κατακλύζουν και την οδηγούν σε μια ανασύσταση του σπαρακτικού παρελθόντος της.

 

Θα το ερωτευτείτε.

Library Journal

 

Το παλάτι που χτίζει η Μπάρτοκ περιέχει σπάνιους, ξεχωριστούς και πραγματικά ευφάνταστους θησαυρούς.

The New York Times Sunday Book Review

 

Η Μπάρτοκ καταπιάνεται με μια σειρά σημαντικά θέματα: πώς επιδιώκει κανείς μια δημιουργική ζωή… πώς λειτουργεί η μνήμη… πώς ν’ αποχαιρετήσει κανείς ένα αγαπημένο πρόσωπο, αντισταθμίζοντας όσο είναι εφικτό μια ζωή και μια σχέση χτυπημένη από την ψύχωση… Σε κάθε περίπτωση, ένα καθηλωτικό ανάγνωσμα.

ELLE

 

Μια σπαρακτική δήλωση πίστης στη μητέρα της την οποία η συγγραφέας χρειάστηκε να εγκαταλείψει για να επιβιώσει.

O Magazine

 

Μια υπνωτιστική αφήγηση για το πώς είναι να μεγαλώνεις με μια ευφυή αλλά σχιζοφρενή μητέρα… Σύνθετο, τρυφερό, και σπαρακτικό.

Kirkus Reviews

 

Η Μίρα Μπάρτοκ γεννήθηκε στο Σικάγο. Είναι ζωγράφος και καταξιωμένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα έγκριτα λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες. Ζει στη Δυτική Μασαχουσέτη, απ’ όπου διευθύνει το Mira’s List, ένα μπλογκ (miraslist.blogspot.com) που βοηθά καλλιτέχνες στην ανεύρεση χρηματοδότησης. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο για ενήλικες.


Σε αργή κίνηση της Δανάης Παπουτσή (Εκδόσεις Κέδρος)

Κάθε φορά που γεννιέται ένας ήρωας

ψυχορραγεί ένας συγγραφέας.

 

Φεύγεις, μαμά. Έφυγες. Δεν μπορείς να παίξεις πια. Δεν μπορείς να κρυφτείς στην εξώπορτα. Δεν μπορείς να μου φέρεις κάτι, εγώ σου ’φερα τον αγαπημένα σου καθρέφτη, κοίτα, κοίτα τι όμορφη που δείχνεις έτσι μέσα στα μαύρα ρούχα. Το ξέρω ότι το βλέπεις.

Μην ξεχάσεις εκεί που πας να βγάλεις τη ζωή σου απ’ την τσέπη σου.

Φεύγω, Καλό ταξίδι, μαμά.

 

Ηεικοσάχρονη Σάωρη κινείται στο κέντρο της Αθήνας, συχνάζει στην μπλε πολυκατοικία, στην πλατεία των Εξαρχείων, στο πάρκο της Ναυαρίνου, σ' ένα στούντιο στην οδό Μαυρομιχάλη.

Έρχεται σε αντιπαράθεση με τη μητέρα της, με μια παιδική της φίλη, με έναν άντρα που θυμάται αμυδρά από παιδί, με αγνώστους, με τον εαυτό της.

Η ηρωίδα του βιβλίου βιώνει με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο την ανασφάλεια και το υπαρξιακό άγχος της γενιάς της, την οικονομική κρίση, τις συνέπειες του μεταναστευτικού, την ανεργία που μαστίζει τους νέους.

Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα για τις αγωνίες της νέας γενιάς, γραμμένο ελλειπτικά και με νευρώδη ρυθμό.

 

Η Δανάη Παπουτσή γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι ηθοποιός.

Το διήγημά της με τίτλο Σταθμός βραβεύτηκε στον 3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος και δημοσιεύτηκε στη συλλογή διηγημάτων 19 καινούρια βήματα.

Το Σε αργή κίνηση είναι το πρώτο της βιβλίο.

Από τέλη Οκτωβρίου θα συμμετέχει στην παράσταση «Η Γάζα είναι… μαθήματα επιβίωσης», σε σκηνοθεσία Μάνιας Παπαδημητρίου, στο Θέατρο Επί Κολωνώ και στην παράσταση «Αντιγόνες», σε σκηνοθεσία Λάμπρου Τσάγκα και Μαρίας Φραγκή, στο Θέατρο Κνωσός.


Αμπελώνες χωρίς ορίζοντα της Ευτυχίας Καλλιτεράκη

Απέραντοι αμπελώνες απλώνονταν ως πέρα στη θάλασσα. Ελιές ασημιές, λιγοστά κυπαρίσσια και γέρικοι πλάτανοι, που μέσα στα κλαδιά τους φώλιαζε, τα καλοκαίρια, το καλό πουλί. Τη νύχτα τρόμαζε τους ανθρώπους με τη φωνή που έβγαζε, γιατί ήταν σαν αναστεναγμός, κάτι ανάμεσα σε ρόγχο αρρώστου και βρυχηθμό άγριου ζώου. Έμοιαζε με κουκουβάγια, άσπρο, με μάτια γάτας και ράμφος γερακιού. Ο έρωτας των πουλιών, οι πεθαμένοι και τα ανθισμένα μανουσάκια άφηναν γύρω μια μυρωδιά, κι έλεγες… μα είναι τόσο μυρωδάτος ο θάνατος;

Κρήτη, 1896, λίγο πριν από τη δημιουργία της Κρητικής Πολιτείας, ο Μάρκος, ένας πλούσιος και δυνατός γαιοκτήμονας, όριζε όλη την περιοχή όπου δέσποζε ο Πύργος γύρω από τους αμπελώνες και τις ελιές. Ήταν ξανθός με γλυκά μάτια, γαλανά, που άμα τα κοίταζες πιο βαθιά, θα διέκρινες την υπεροψία που κουβαλούσαν όλοι οι γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής.

Ο Μάρκος θα ζήσει μέσα από τις ζωές δύο γυναικών που θα τον σημαδέψουν μέχρι το θάνατό του.

 

Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΚΗ γεννήθηκε στα Χανιά Κρήτης. Είναι ψυχαναλύτρια και εργάζεται στην Αθήνα.

 


Σιβηρική Αγωγή του Νικολάι Λίλιν (Εκδόσεις Πατάκη)

Μετάφραση: Μαρία Οικονομίδου Τι σημαίνει να γεννιέσαι, να μεγαλώνεις, να ενηλικιώνεσαι σε μια γη που δεν ανήκει σε κανέναν, σε ένα μέρος που μοιάζει, αλλά δεν είναι, εξωπραγματικό; Αν και μόλις είκοσι εννέα χρόνων, ο Νικολάι Λίλιν έχει να διηγηθεί
μια ασυνήθιστη ζωή και να μιλήσει για έναν κόσμο που δε μοιάζει με κανέναν άλλο: είναι κι αυτός ένας από τους λόγους που η Σιβηρική αγωγή είναι ένα βιβλίο μοναδικό. Ελάχιστοι ίσως έχουν ακούσει να γίνεται λόγος για την Υπερδνειστερία, μια περιοχή της πρώην ΕΣΣ3 που διακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1990, αλλά που κανένα κράτος δεν την αναγνωρίζει, γη όλων και κανενός. Έναν τόπο όπου η εγκληματικότητα ήταν τόσο διαδεδομένη, που ένας χρόνος υπηρεσίας στην αστυνομία ισοδυναμούσε με πέντε, ακριβώς όπως σε περίοδο πολέμου. Στη συνοικία του Κάτω Ποταμού, όπου μεγάλωσε ο συγγραφέας, ζούσαν ακολουθώντας τη σιβηρική παράδοση και τα παιδιά αποκτούσαν εμπειρία μέσα από τις συγκρούσεις με την αστυνομία ή τους ανηλίκους από άλλες συμμορίες. Αλλά η μαθητεία στο καλό και το κακό είναι για τη σιβηρική κοινότητα πολύπλοκη, γιατί τα παιδιά μαθαίνουν να ενσαρκώνουν κάτι οξύμωρο, μαθαίνουν δηλαδή να είναι «τίμιοι εγκληματίες». Κι αυτό το άλλο σχολείο, πολύ πιο
σημαντικό από εκείνο του δρόμου, περνά κυρίως μέσα από τους γέρους, τους ηλικιωμένους εγκληματίες. Οι «παππούδες» μεταδίδουν στα παιδιά αξίες που μοιάζουν να έρχονται σε σύγκρουση με τις εγκληματικές: τη φιλία, την τιμιότητα, το μοίρασμα των αγαθών. Την αγάπη για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα οποία ονομάζουν «αγαπημένους του Θεού». Αλλά και την κουλτούρα του τατουάζ, του δέρματος που μιλάει για τη μοίρα του καθενός. «Ο παππούς Κούσια», γράφει ο Λίλιν, «δε με διαπαιδαγωγούσε παραδίδοντάς μου μαθήματα, αλλά
μιλώντας μου, διηγούμενος τις ιστορίες του και ακούγοντας τα επιχειρήματά μου.…3ε μιλούσε για τη ζωή από τη θέση αυτού που παρατηρεί από ψηλά, αλλά από τη θέση ενός ανθρώπου που πατά τα πόδια του στη γη και προσπαθεί να παραμείνει σ’ αυτή όσο το δυνατόν περισσότερο». Χάρη στη δύναμη της αφήγησης, μ’ έναν λόγο έντονο και εκφραστικό αυτός ο απίστευτος, τραγικός και ανατριχιαστικά αληθινός κόσμος, όπου η αγριότητα και ο αλτρουισμός συνυπάρχουν, γίνεται σιγά σιγά οικείος.


Ο Νικολάι Λίλιν γεννήθηκε το 1980 στο Μπέντερ της Υπερδνειστερίας. Το 2003 μετακόμισε στην επαρχία του Κούνεο, όπου εργάζεται ως τεχνίτης του τατουάζ, έχοντας μελετήσει επί σειρά ετών τα τατουάζ της σιβηρικής εγκληματικής παράδοσης και διδαχθεί τις τεχνικές και τους σύνθετους κώδικες που τα διέπουν. Αυτό είναι το πρώτο του βιβλίο, το οποίο γράφτηκε στα ιταλικά και μεταφράζεται ήδη σε 20 γλώσσες. Παράλληλα, ετοιμάζεται η κινηματογραφική του μεταφορά, σε σκηνοθεσία του Gabriele Salvatores (I’m not scared), με πρωταγωνιστή τον Τζον Μάλκοβιτς.