ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

Δημοσιευμένο 100 χρόνια πριν και γραμμένο από μία από τις σημαντικότερες ελληνίδες συγγραφείς, καταφέρνει να είναι πιο σύγχρονο από ποτέ. Mια συναρπαστική αλληγορική ιστορία για όλες τις εποχές και όλες τις ηλικίες, με αναπάντεχα επίκαιρα μηνύματα«Ένα παραμύθι για παιδιά και μαζί ένα διήγημα για τους μεγάλους. Μια πλαστική διαμαρτύρηση για ένα περίσσιο κοινωνικό κακό. Μια σάτιρα και μια φάρσα. Ένα βιβλίο και μια πράξη (...), ένα ηθικό ποτό προσφερμένο σε καλότεχνο ποτήρι. Πατριωτικό μάθημα σε ζωγραφιές».

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Το Παραμύθι χωρίς όνομα κατάφερε να ξεπεράσει το χρόνο, καθώς η συγγραφέας του με απαράμιλλη ευαισθησία πέτυχε να ζωγραφίσει την εικόνα μιας παραπαίουσας κοινωνίας που ανορθώνεται και ευημερεί, χάρη στη συσπείρωση και την κοινή δουλειά. Την οργάνωσή της θα αναλάβει με ακλόνητη πίστη στο στόχο του το χαρισματικό «Βασιλόπουλο» που θα δώσει πνοή στα οράματα του λαού του.
Ο μυθικός κόσμος του παραμυθιού ενσαρκώνει την αναζήτηση αξιών, όπως της γενναιότητας, της προσφοράς και της θυσίας.

Ο επιχειρηματίας Άρης Βολάνης άνοιξε τρέµοντας το φάκελο που είχε µμπροστά του, πήρε από µέσα τα τραπουλόχαρτα και τα ακούμπησε στο τραπέζι μαζί µε τα άλλα. Είχε χάσει την παρτίδα…
Τι σήµαινε, όµως, αυτό; Πέντε φίλοι και συνέταιροι µπλέκονται σε µία θανάσιµη παρτίδα πόκερ. Πού θα τους οδηγήσει άραγε αυτή; Είναι η φιλοδοξία τους τόσο µμεγάλη, ώστε να προσπαθήσουν να βγάλουν από τη µέση µε κάθε τρόπο και χωρίς ενδοιασμός οποιοδήποτε εµπόδιο παρουσιαστεί;

Ένας άνδρας βρίσκεται δολοφονημένος στο σαλόνι του σπιτιού του. Ο Υπαστυνόμος Στάθης Ιωάννου καλείται να εξιχνιάσει το έγκληµα µμαζί µε την άπειρη Ανθυπαστυνόμο Τζένη Αγραφιώτη. Ποια θα είναι η σχέση µεταξύ τους; Θα καταφέρουν να συνεργαστούν και να βρουν τον ένοχο πριν να είναι πολύ αργά;

Μια ιστορία έρωτα, εγκλήματος και προδοσίας, όπου τίποτα τελικά δεν είναι όπως φαίνεται…

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Δηµήτρης Σολιδάκης γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα και κατάγεται από τα Χανιά. Ζει και εργάζεται στην Καλλιθέα Αττικής. Αποφοίτησε από την Πρότυπη Ευαγγελική Σχολή. Σπούδασε υπολογιστές και κλασική κιθάρα, ενώ ασχολείται µε τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική και τη φωτογραφία. Παράλληλα εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος.

Κείµενά του έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο. Το πρώτο του βιβλίο µε τίτλο «Ο άγγελος µε δύο ονόµατα» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις REO. Η «Θανάσιµη παρτίδα» είναι το δεύτερο βιβλίο του.

Μετάφραση: Μάρω Φιλίππου

Oεπιθεωρητής Φιν Μακλάουντ, επιφορτισμένος ήδη με την έρευνα ενός φόνου που έγινε στο Εδιμβούργο, επιστρέφει ύστερα από δεκαοκτώ χρόνια στη γενέτειρά του, το νησί Λιούις, για να διερευνήσει έναν άλλο φόνο, που ίσως να συνδέεται με τον πρώτο. Σ’ αυτό το ανεμοδαρμένο νησί της Σκοτίας, με τις απέραντες χέρσες εκτάσεις, όπου οι κάτοικοι εξακολουθούν να θερμαίνονται με τύρφη, να τηρούν το τελετουργικό του χριστιανικού Σαββάτου και να μιλούν τη γαελική γλώσσα, ο Φιν ξαναβρίσκει τους πρωταγωνιστές της παιδικής του ηλικίας: τον Άρτερ, τον καλύτερο παιδικό του φίλο, που ζει σήμερα με τη Μάρσελι, τον πρώτο έρωτα του Φιν, αλλά και τον Έιντζ, τον τυραννικό αρχηγό της παλιάς του παρέας. Ο πατέρας του Άρτερ έχει χάσει τη ζωή του αρκετά χρόνια πριν προσπαθώντας να σώσει τον Φιν στη διάρκεια της εξόρμησης η οποία παραδοσιακά οδηγεί κάθε χρόνο τους ντόπιους στον αφιλόξενο βράχο του Αν Σγκέιρ, για να σκοτώσουν πουλιά στις φωλιές τους. Τι συνέβη ανάμεσα σε αυτούς τους άντρες δεκαοκτώ χρόνια πριν; Ποιο είναι το μυστικό που συνεχίζει να τους βαραίνει;

Παραπλανητικές ενδείξεις, αμφίσημοι διάλογοι, καθημερινές εικόνες από το περιβάλλον των Χάιλαντς. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που κρατά τον αναγνώστη σε αγωνία ως την τελευταία σελίδα.

Ο Πίτερ Μέιγεννήθηκε στη Σκοτία και ζει σήμερα στη Γαλλία. Εργάστηκε αρχικά ως δημοσιογράφος και αργότερα εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο αξιόλογους σεναριογράφους της σκοτσέζικης τηλεόρασης.

Πριν από μερικά χρόνια αποφάσισε να εγκαταλείψει τον κόσμο της τηλεόρασης, για να αφιερωθεί στη συγγραφή μυθιστορημάτων.

Έργα του: The Firemaker (2005), The Fourth Sacrifice (2006), The Killing Room (2006), Snakehead (2007, βραβείο Intramuros 2007 του φεστιβάλ Polar & Co του Κονιάκ), The runner (2007) και Chinese whispers (2008).

Οι κυνηγοί των Χάιλαντς (Κέδρος, 2012) είναι το πρώτο βιβλίο του που μεταφράζεται στα ελληνικά και συγχρόνως αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας The Lewis Trilogy.Βραβεύτηκε το 2011 με το μεγαλύτερο βραβείο αναγνωστών στη Γαλλία, το Cezam Prix Litteraire.

Μετάφραση: Αργυρώ Πιπίνη
Ορφανό, συντηρητής ρολογιών και κλέφτης, ο δωδεκάχρονος Ουγκό ζει πίσω από τους τοίχους ενός πολυσύχναστου σιδηροδρομικού σταθμού του Παρισιού. Η επιβίωσή του εξαρτάται από τα μυστικά και την ανωνυμία του. Ώσπου γνωρίζει ένα παράξενο κορίτσι... 

Ένα κινηματογραφικό ταξίδι. Μiα νέα εμπειρία ανάγνωσης.
Το βιβλίο κέρδισε το Βραβείο Caldecott για το πιο αξιόλογο αμερικανικό εικονογραφημένο βιβλίο και έχει μεταφραστεί σε 29 γλώσσες.
Έντεκα υποψηφιότητες για Όσκαρ, τις περισσότερες στα φετινά βραβεία —μεταξύ των άλλων και Καλύτερης Ταινίας— απέσπασε το "HUGO", η πρώτη 3D ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε. Θυμίζουμε ότι o Mάρτιν Σκορσέζε έχει ήδη βραβευτεί με Χρυσή Σφαίρα Σκηνοθεσίας 2012.

Τρεις γυναίκες όμορφες σαν νεράιδες, μυθικές Νηρηίδες, όποιος τις αντίκριζε έχανε τη λαλιά του... Η Αγγελική γεννήθηκε σε ένα ορεινό χωριό της Μακεδονίας το 1903, λίγο πριν απ’ την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας• επέλεξε το πεπρωμένο της πηδώντας τη μάντρα του πατρικού σπιτιού και φεύγοντας μακριά.

Η Μαρίνα είδε το πρώτο φως στην πλανεύτρα Θεσσαλονίκη το 1922, μέσα στη δίνη των κοσμοϊστορικών αλλαγών που έμελλε να φέρει η Μικρασιατική Καταστροφή• προσπάθησε να ξεφύγει από το πεπρωμένο της, αλλά όλα την οδηγούσαν σε αυτό.

Τέλος, η Ελένη ήρθε στον κόσμο δίπλα στον Δούναβη, στην κοσμοπολίτισσα Βουδαπέστη, το 1949, την ώρα που η Ελλάδα σπαραζόταν από τον εμφύλιο πόλεμο• τυλιγμένη σε έναν κόσμο σιωπής, θα συναντούσε το πεπρωμένο της κατά τύχη, αυτή την τύχη που σώρευσαν βουνό οι δύο προηγούμενες γυναίκες δουλεύοντας σκληρά για να έχει εκείνη μια καλύτερη ζωή.

Και οι τρεις γεννήθηκαν μέσα σε πόλεμο, γνώρισαν την ορφάνια, γεύτηκαν την απόλυτη φτώχεια αλλά και τα αμύθητα πλούτη, αγαπήθηκαν και αγάπησαν με πάθος και, τελικά, έζησαν ακριβώς όπως θέλησε η καθεμιά. Ανέλαβαν τον έλεγχο του πεπρωμένου τους και το οδήγησαν με σταθερό χέρι, μέχρι που βρήκαν την ευτυχία…

Oι επιθυµίες της δε θα τελείωναν ποτέ, θα γεννούσαν συνεχώς καινούριες, που θα έρχονταν µε τη σειρά τους να αξιώσουν την πραγµάτωσή τους. Έτσι, παρά τα όσα είχε καταφέρει, δεν έπαυε να κάνει όνειρα και σχέδια. Κάθε µέρα που ανέτελλε ο ήλιος, ζύµωνε ένα φρέσκο όνειρο. Κάθε δειλινό που αναµασούσε τη µέρα που ξεψυχούσε, ένα ακόµη σχέδιο ερχόταν για να δώσει πνοή στη ζωή της, σαν συνεχόµενο βοριαδάκι που δεν άφηνε τα νερά ακύµαντα να λιµνάσουν. Εχθρός της πλήξης η ατέλειωτη επιθυµία της για επιθυµίες. Αν υπήρχε το ελιξίριο της αιώνιας νεότητας, σίγουρα αυτό θα ήταν. ?εν µπορούσε να γεράσει η Αγγελική όσο θα ονειρευόταν και θα είχε ασίγαστη επιθυµία για επιθυµίες...

Μετάφραση: Βασιλική Κοκκίνου
1916-1956. Στην καρδιά της Ανατολής, τέσσερις οικογένειες -μια εβραϊκή, μια παλαιστινιακή, μια ιρακινή και μια αιγυπτιακή-, πρόσωπα εύθραυστα και δυνατά, ευαίσθητα και συνάμα μαχητικά, προσπαθούν να επιβιώσουν από το ναυάγιο στο οποίο τους έχει οδηγήσει η Δύση. Χιλιάδες χιλιόμετρα από εκεί, ένας Γάλλος διπλωμάτης παρατηρεί, αδύναμος, τα προεόρτια της καταστροφής, ενώ στο μυαλό του αντηχεί μια τελευταία ερώτηση: ο θόρυβος από τις βόμβες θα καλύψει για πάντα την πνοή του γιασεμιού;
Με αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα ο Ζιλμπέρ Σινουέ δείχνει πώς από την αλαζονεία κάποιων, μια ολόκληρη περιοχή του κόσμου βυθίστηκε στον πόνο και στη δυστυχία.

Ο ΖΙΛΜΠΕΡ ΣΙΝΟΥΕ γεννήθηκε το 1947 στην Αίγυπτο από πατέρα Αιγύπτιο και μητέρα Γαλλίδα, ενώ η γιαγιά του ήταν Ελληνίδα. Πολύ σύντομα έδειξε το σπάνιο συγγραφικό του ταλέντο. Τα έργα του έχουν αποσπάσει σημαντικά βραβεία, όπως το Jeand’heurs (Βραβείο Ιστορικού Μυθιστορήματος), το Prix des Romancières, το Grand Prix de Litérature Policière και το γαλλικό Βραβείο των Βιβλιοπωλών. Για το έργο του Ζιλμπέρ Σινουέ εκφράστηκε με τα πλέον εγκωμιαστικά λόγια ο Πιερ Γκριμάλ, επιφανής ιστορικός μελετητής. Τον χαρακτήρισε τον σπουδαιότερο και αρτιότερο σύγχρονο συγγραφέα ιστορικού μυθιστορήματος, ο οποίος βασίζεται πάντοτε σε αρχειακό υλικό και επισταμένη έρευνα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν συνολικά 19 βιβλία του Ζιλμπέρ Σινουέ, ενώ ετοιμάζεται το μυθιστόρημα Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ.

Μετάφραση: Κρίστυ Κουνινιώτη
Η ιστορία αρχίζει σε μια παραλία, όταν η Αν-Ντοφίν παρατηρεί ότι η κορούλα της περπατάει με διστακτικό βήμα, καθώς το ποδαράκι της στρίβει προς τα έξω. Ύστερα από μια σειρά εξετάσεων, οι γιατροί ανακαλύπτουν ότι η Ταΐς πάσχει από μια γενετική ασθένεια. Μόλις έχει κλείσει τα δύο χρόνια της και δεν της απομένουν παρά μόνο μερικοί μήνες ζωής. Και τότε η μαμά της της δίνει μια υπόσχεση: «Σ’ το υπόσχομαι μωρό μου: θα ζήσεις μια ωραία ζωή. Όχι σαν όλα τα κοριτσάκια, αλλά μια ζωή για την οποία θα μπορείς να είσαι περήφανη. Και δε θα σου λείψει ποτέ η αγάπη».
Το βιβλίο αυτό μιλάει για την ιστορία αυτής της υπόσχεσης και την ομορφιά αυτής της αγάπης. Για όλα όσα μπορούν να προσφέρουν ένα ζευγάρι, μια οικογένεια, οι φίλοι, η νταντά. Γιατί, όταν δεν μπορούμε να προσθέσουμε μέρες στη ζωή, οφείλουμε να προσφέρουμε ζωή στις μέρες.

Η ΑΝ-ΝΤΟΦΙΝ ΖΙΛΙΑΝ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1973 και σπούδασε δημοσιογραφία. Μόλις τέλειωσε το πανεπιστήμιο, εργάστηκε στον ημερήσιο Τύπο ενώ δημοσίευσε άρθρα σε εξειδικευμένα έντυπα. Σήμερα εξακολουθεί να εργάζεται σαν δημοσιογράφος και, παράλληλα, μεγαλώνει τα τέσσερα παιδιά της.

Λάρισα, 6 Μαρτίου 1770
Ο Οθωμανός κατακτητής ξεσπάει για ακόμα μια φορά τη μανία του σε αθώους ανθρώπους. Η συμφορά που χτυπάει την πόλη είναι τρομακτική, οι δρόμοι γεμίζουν πτώματα και ορφανά που τρέχουν να κρυφτούν. Δύο αδέρφια καταφέρνουν να γλιτώσουν και να φύγουν μακριά. Ο ένας παίρνει μοναδικό ενθύμιο το ρολόι του πατέρα του, ο άλλος δύο κοσμήματα της μητέρας. Οι μοίρες τους χωρίζουν για πάντα.
Πολλά χρόνια αργότερα, μετά την απελευθέρωση, οι απόγονοι των δύο παιδιών βρίσκονται στο θεσσαλικό κάμπο προκειμένου να φτιάξουν τις ζωές τους. Μέσα από τα μάτια τους περνούν τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας, οι μεγάλες υποθέσεις του έθνους τούς επηρεάζουν και μεγαλώνουν το βάρος στους ώμους τους. Και τελικά έρχεται μια νέα γενιά, απαλλαγμένη από τα αμαρτήματα του παρελθόντος, να ξανασμίξει την κληρονομιά που είχαν αφήσει τα δύο αδέρφια και να ολοκληρώσουν έναν μεγάλο κύκλο.
Το «Σαν στάχυα στο χρόνο», το συγκλονιστικό ντεμπούτο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου, είναι πρώτα απ’ όλα μια βαθύτατα ανθρώπινη ιστορία, η αφήγηση της τύχης μιας οικογένειας που διασχίζει το χρόνο, η τοιχογραφία μιας ταραγμένης εποχής. Έντονα χρώματα και μυρωδιές ξεπηδούν απ’ τις σελίδες του βιβλίου, ανοίγοντας ένα παράθυρο με πανέμορφη θέα σε μια γοητευτική εποχή.

Η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα. Σπούδασε στη Ρόδο (ΑΣΤΕΡ) και στη Θεσσαλονίκη (Ανωτάτη Βιομηχανική), όπου έμεινε και εργάστηκε για 20 χρόνια. Είναι παντρεμένη και ζει στην Αθήνα.

Τη δεύτερη συγγραφική του δουλειά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Σαββάλας ο Κυριάκος Κουζούμης με τίτλο «Όρκος Σιωπής». Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο περιπέτεια, δράση και ανατροπές, που θιγεί τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην εκδίκηση και τη δικαιοσύνη και που σίγουρα θα καθηλώσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη!

Δύο φιλικά ζευγάρια ταξιδεύουν στο Ναύπλιο αποφασισμένα να δραπετεύσουν από την καθημερινότητά τους. Τέσσερις άνθρωποι αποφασισμένοι να ζήσουν με κάθε τίμημα τη ζωή που ονειρεύονται.
Παλιοί γνώριμοι, φίλοι και εραστές, μοιράζονται τις ζωές τους μέσα στο ψέμα, δέσμιοι ενός όρκου σιωπής.
Ένα όπλο θα εκπυρσοκροτήσει. Το νήμα της ζωής ενός από τους τέσσερις θα κοπεί.
Απιστίες, δολοπλοκίες, ένοχα μυστικά, ανομολόγητες επιθυμίες έρχονται στο φως. Αυτό που παραμένει κρυμμένο είναι το αμύθητης αξίας Μενταγιόν του χρυσού Ταύρου, που όλοι θέλουν ν’ αποκτήσουν.
Το ένα θύμα διαδέχεται το άλλο. Η αυλαία πέφτει και ο αστυνόμος που έχει αναλάβει την εξιχνίαση της υπόθεσης θα σφίξει το χέρι της αλήθειας.
Μιας άλλης αλήθειας…
Το Μενταγιόν του Χρυσού Ταύρου είναι άραγε η αιτία ή η αφορμή για όσα συμβαίνουν στις ζωές των ηρώων;…

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΥΖΟΥΜΗΣ
Ο Κυριάκος Κουζούμης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΝΤ‐1, στην κρατική τηλεόραση (ΕΡΤ), καθώς και στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ.
Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά έντυπα.
Από τις εκδόσεις Σαββάλας κυκλοφορεί επίσης το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο «Σμαραγδένια Φυλακή».

Μετάφραση: Σωκράτης Καψάσκης
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ
Οι εκδόσεις Κέδρος τιμούν τη συμπλήρωση ενενήντα χρόνων από την πρώτη έκδοση
του Οδυσσέα του Τζαίημς Τζόυς με μια νέα, επετειακή έκδοση του βιβλίου με σκληρό εξώφυλλο.

Ο Τζόυς άρχισε να δουλεύει τον Οδυσσέα γύρω στο 1914. Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε αρχικά σε συνέχειες (Μάρτιος 1918 - Δεκέμβριος 1920) στην επιθεώρηση The Little Revue, την οποία συνδιηύθυνε ο μεγάλος ποιητής Έζρα Πάουντ, φίλος του Τζόυς και θερμός υποστηρικτής του. Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι εκδότες της εποχής δίσταζαν να αναλάβουν την έκδοσή του σε βιβλίο, αποθαρρυμένοι από την τολμηρή γλώσσα και την ασυνήθιστη δομή τού κειμένου. Τελικά, χάρη στην οξυδέρκεια και την αποφασιστικότατα της Σύλβια Μπητς, εκδότριας του οίκου Shakespeare and Company και ιδιοκτήτριας του ομώνυμου παρισινού βιβλιοπωλείου, ο Οδυσσέας εκδόθηκε για πρώτη φορά σε βιβλίο στις 2 Φεβρουαρίου του 1922, ημέρα κατά την οποία ο Τζόυς συμπλήρωνε το τεσσαρακοστό έτος της ζωής του.
Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1990 από τον Κέδρο, σε εξαιρετική μετάφραση του Σωκράτη Καψάσκη, που αφιέρωσε πολλά χρόνια για να φέρει σε πέρας αυτό το επίπονο και τόσο απαιτητικό έργο.
Ο Οδυσσέας αφηγείται ένα 24ωρο στη ζωή του κεντρικού ήρωα Λεοπόλδου Μπλουμ. Εκτυλίσσεται στο Δουβλίνο, τη γενέθλια πόλη του συγγραφέα, στις 16 Ιουνίου του 1904, ημερομηνία που έκτοτε έμεινε στην ιστορία ως Bloomsday∙ πρόκειται για την ημέρα που ο Τζόυς γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του, Νόρα Μπάρνακλ.
Η δομή του βιβλίου παραπέμπει στη Οδύσσεια του Ομήρου, εξ ου και ο χωρισμός του σε 18 κεφάλαια που φέρουν τίτλους όπως Τηλεμάχεια, Κίρκη, Τα βόδια του ήλιου, Ναυσικά, Πηνελόπη κ.ο.κ.
Η δράση είναι ελάχιστη, όμως οι τεχνικές του εσωτερικού μονόλογου και της συνειδησιακής ροής (stream of consciousness) που επινοεί ο συγγραφέας για την έκθεση της αφήγησής του, του παρέχουν την δυνατότητα να σχολιάσει με ακρίβεια και με λεπτομέρειες όλο το πλέγμα των σχέσεων των προσώπων που λαμβάνουν μέρος σ' αυτό το σε μικρογραφία έπος. Ο μεσήλικας κύριος Μπλουμ, καθώς και ο νεαρός Στήβεν Ντένταλους (που παίζει τον ρόλο του ομηρικού Τηλέμαχου), ανασυνθέτουν και επανεξετάζουν μέσα στους συλλογισμούς τους όλα τα προβλήματα που θίγει και ο αρχαίος ποιητής. Το ενδιαφέρον του σύγχρονου αναγνώστη εστιάζεται τόσο στις ομοιότητες του μύθου όσο και στις διαφορές και στις ανατροπές του, οι οποίες τον βοηθούν στην εξαγωγή συμπερασμάτων κατ' αρχήν για μια σύγκριση του κόσμου μας με τον κλασικό κόσμο και δεύτερον για την ανίχνευση της ηθικής και πνευματικής πορείας του σύγχρονου κόσμου στον οποίο ζούμε.
Ο Οδυσσέας, «έργο μπροστά από την εποχή του, αλλά και από κάθε άλλη εποχή», έφερε επανάσταση στην τεχνική της αφήγησης. Ο Τζόυς δεν δίστασε να πειραματιστεί, ανά κεφάλαιο, με όλες σχεδόν τις γνωστές αφηγηματικές φόρμες και τα είδη της λογοτεχνίας (πρόζα, ποίηση, θέατρο, φάρσα, ρομάντζο κ.λπ.). Σήμερα χαιρετίζεται από την κριτική ως το έργο που καθόρισε την περίοδο του μοντερνισμού και ως το απόλυτο λογοτεχνικό αριστούργημα του 20ού αιώνα∙ ως ένα «υπερκείμενο που ακυρώνει κάθε άλλο μυθιστόρημα».

Ο James Augustine Aloysious Joyce (1882-1941) γεννήθηκε στο Δουβλίνο όπου έζησε ως τα φοιτητικά του χρόνια. Μετά από ένα πρώτο ταξίδι στο Παρίσι το 1902, εγκατέλειψε οριστικά την Ιρλανδία για να εγκατασταθεί στη Ζυρίχη, στην Τεργέστη και τελικά στο Παρίσι. Με δυσκολία και χάρη στην υποστήριξη του Έζρα Πάουντ κατόρθωσε να εκδώσει τα πρώτα του έργα, την ποιητική συλλογή Chamber Music το 1907 και τους Δουβλινέζους το 1914. Ακολούθησαν το Πορτραίτο του καλλιτέχνη το 1916 και το θεατρικό Exiles. Η έκδοση του Οδυσσέα το 1922 τον καθιέρωσε ως τον συγγραφέα που έφερε επαναστατικές αλλαγές στη μορφή και τη δομή του μυθιστορήματος. Πλεγμένο γύρω από μια πολλαπλότητα συμβολισμών, το έργο του, με αποκορύφωμα το τελευταίο του μυθιστόρημα, Finnegan΄s Wake (1939), έχει ως κεντρικό ήρωα την ίδια τη γλώσσα, εξωθώντας το γλωσσικό πείραμα ως τα ακραία όρια της επικοινωνίας και τοποθετώντας τον Τζόυς στην πρωτοπορία των αναζητήσεων της μοντέρνας λογοτεχνίας.

Μετάφραση: Θωμάς Σκάσσης

Βοστόνη. Είναι δύσκολο να είσαι τίµιος σε έναν διεφθαρμένοκόσµο. Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Πάτρικ Κένζι ξέρει ότι έπραξε το σωστό όταν βρήκε την εξαφανισμένη τετράχρονη Αµάντα ΜακΚρίντι και την επέστρεψε στην ανεύθυνη μητέρα της – μολονότι θα ήταν ίσως καλύτερα αν έµενε η μικρή µε τους απαγωγείς της. ∆ώδεκα χρόνια αργότερα, ο Πάτρικ Κένζι είναι παντρεµένος µε την πρώην συνεργάτιδά του Άντζι και έχουν µία κόρη. Όταν ο Πάτρικ και η Άντζι πληροφορούνται ότι η δεκαεξάχρονη πια Αµάντα έχει εξαφανιστεί και πάλι, η συνείδησή τους τους υποχρεώνει να την αναζητήσουν για άλλη µια φορά. Η έρευνα θα τους φέρει αντιµέτωπους µε ένα επικίνδυνο κύκλωµα αδίστακτων Ρώσων εγκληµατιών µε το οποίο έχει µπλέξει η Αµάντα. Ο καθένας τους μέσα σ΄ αυτή την ιστορία θα κριθεί από τις επιλογές του, τις οποίες καθορίζουν σύνθετοι ηθικοί κώδικες.

Ο Ντένις Λεχέιν, κορυφαίος συγγραφέας της σύγχρονης αστυνοµικής λογοτεχνίας, αφηγείται µια εκρηκτική ιστορία ακεραιότητας και εκδίκησης

Πέντε γυναίκες στο κατώφλι των τριάντα, πέντε διαφορετικές πόλεις, πέντε διαφορετικές ιστορίες. Ή μήπως μία; Τόσο ξένες μεταξύ τους και τόσο όμοιες παράλληλα. Τα πρέπει τους άλλα, οι κοινωνικές τους επιταγές αντίθετες, τα θέλω και οι επιθυμίες τους όμως, όπως και οι αντιξοότητες και οι αδικίες που δεν επέλεξαν αυτές, είναι εντέλει τα ίδια. Η Αΐσα, η Λότε, η Μαρίνα, η Όλγα και η Κάρμεν έχουν η καθεμία τη δική της προσωπικότητα, τα ατομικά βιώματα και τις εμπειρίες τους, κοινό χαρακτηριστικό όλων τους όμως το θάρρος. Τολμούν να ριψοκινδυνεύσουν αναζητώντας την ευτυχία, να αλλάξουν και να δουν με τα μάτια της καρδιάς τους. Γιατί παρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες και την προδιαγεγραμμένη πορεία, που πολλές φορές νομίζουμε ότι ακολουθούμε, είμαστε εμείς εκείνες που ορίζουμε τη μοίρα, το “κισμέτ” μας. Και σημασία δεν έχουν τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη αλλά οι συντεταγμένες της ίδιας της ψυχής. Είτε στην Αθήνα, στο Βερολίνο, στην Αβάνα, στη Μόσχα είτε στο Ντουμπάι είναι η αγάπη και η ανάγκη για ελευθερία και δημιουργία, καθώς και τα όνειρα τα αδιόρατα νήματα που διέπουν τη ζωή μας. Και ο φόβος; Ναι, ο φόβος υπάρχει πάντα στη γυναικεία ιδιοσυγκρασία. Συγκατοικεί όμως με το εσωτερικό φως και την ελπίδα, που κρύβονται μέσα σε καθεμιά από εμάς και τελικά μεταμορφώνεται, μεταλλάσσεται σε κινητήρια δύναμη, που δεν γνωρίζει φραγμούς και εμπόδια και δεν επιτρέπει σε κανέναν να ανακόψει την πορεία της. Γιατί στο τέλος της διαδρομής βρίσκεται πάντα όχι αναγκαστικά η ευτυχία, σίγουρα όμως η ισορροπία και η εναρμόνιση - με τον εαυτό μας, τους γύρω μας και με το σύμπαν.

Ένα αλληγορικό, ένα λυτρωτικό μυθιστόρημα, για όλα όσα ήμασταν, γι’ αυτό που γίναμε και γι’ αυτό που μπορούμε να μη γίνουμε.
Γιατί σήμερα είναι το αύριο που φοβόμασταν χτες...
Τις τραγικές εκείνες μέρες, ο σοφός κένταυρος Χείρων, ο εκπρόσωπος κι εκφραστής του λαμπρού αρχαίου πολιτισμού, παρατηρούσε την ατέλειωτη κατρακύλα κι η καρδιά του σφιγγόταν από θλίψη.
«Ο φίλος μου ο Αριστοφάνης θα μπορούσε να περιγράψει την κατάστασή μας σε δέκα έργα του», μουρμούριζε μελαγχολικά. «Ευτυχώς όμως δε ζει. Θα έπαιρνε μεγάλη πίκρα βλέποντας τον Αισχύλο να το καταφέρνει μόνο σε ένα…»
Σαράντα χρόνια μετά την έναρξη της Διευθυντικής Δημοκρατίας και τριάντα μετά τη Μεγάλη Αλλαγή, οι ευτυχισμένοι αρτίστες του Τσίρκο Γκρέκο ισχυρίζονταν περήφανοι πως είχαν ανακαλύψει το κλειδί της επιτυχίας, που συνδύαζε αριστοτεχνικά τα δυο μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά συστήματα του κόσμου. Διέθεταν σοβιετικό μοντέλο παραγωγής και αμερικανικό
πρότυπο κατανάλωσης. Ήτοι, δεν παρήγαν τίποτα και κατανάλωναν τα πάντα.